Sunday, 22 August 2021

குறுங்கதைகள்-மாயப்பெண்





மலையில் தேன் எடுக்க அவன் வந்திருந்தான். அடர்த்தியான காட்டில் தேனடைகளைப் பார்த்து அவற்றைச் சாக்கில் நிரப்பிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது அவன் ஏறியிருந்த மரத்தின் அடியில் ஒரு பெண் துள்ளிக் குதித்து ஓடி மறைந்தாள். அவன் இந்தப் பூலோகத்தில் அப்படி ஒரு பெண்ணைப் பார்த்ததில்லை. அந்தப் பெண்ணைத் தேடிப் பார்க்க முடிவு செய்தான். அந்த மலை முழுக்கத் தேடிப் பார்த்தான். அங்கு யாரும் இல்லை. அந்தப் பெண் எப்படி அங்கு வர முடியும் என பல முறை யோசித்துப் பார்த்தான். தான் பார்த்த காட்சி உண்மையா பொய்யா எனவும் பல முறைச் சிந்தித்தான். இருந்தாலும் அவளை மறக்கவே முடியாமல் திணறினான். இருந்தாலும் இறுதியாக ஒரு முறை குகைகளில் தேடி விடலாம் என வேகமெடுத்து ஓடினான். சோர்ந்து போய் ஒரு குகையின் வாசலில் படுத்தான். அதன் பக்கத்தில் யாரோ ஓடுவது போல் ஒலி கேட்க அமைதியாகச் சுற்றிப் பார்த்தான். புதரின் மறைவில் இரு கண்கள் தெரிந்தன. மெதுவாகப் பதுங்கி அந்தப் புதரின் மறைவில் இருந்ததை இரு கைகளால் தாவிப் பிடித்தான். அது ஓர் அழகான மான் குட்டி. இத்தனை நேரம் தான் மான் குட்டியைத்தான் தேடினோமா என்று சலித்துக் கொண்டான். இருந்தாலும் அந்த மான் குட்டியைத் தூக்கிப் பார்த்த போது அதை வளர்க்கலாமா என்று நினைத்தான். அது அவனிடம் ஒட்டிக் கொண்டது. அதைத் தடவிப் பார்த்து தோளில் வைத்துக் கொண்டான். சூரியன் மறையும் நேரம் வந்துவிட்டதால் காட்டை விட்டுச் செல்லவேண்டும் என்று புறப்பட்டான். மானிலிருந்து பிரிந்தப் பெண் அவன் செல்வதைப் பார்த்து புன்னகைத்து மறைந்தாள்.

 

 

Friday, 20 August 2021

குறுங்கதைகள்-அம்பலாதன் வரலாறு

 




இது பல நூறாண்டுகளுக்கு முன் நடந்த கதை. அம்பலாதன் எனும் தச்சன் தன் குல தெய்வத்திற்குக் கோயில் கட்டி அங்கு உயர்வகை எட்டி மரத்தை நடவிரும்பினான். அந்தக் குலதெய்வம் அவனுடைய கனவில் வந்து பல ஆயிரம் கஜங்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் எட்டி மரத்தைக் காட்டி அதன் விதையை எடுத்துவந்து வளர்க்குமாறு சொல்லிவிட்டதால் அந்த இடத்திற்குச் செல்லப் பயணப்பட்டான். அவனுக்குச் சித்த மருத்துவமும் பல மொழிகளும் தெரியும். தான் கனவில் கண்ட அந்த மரம் இருக்கும் வனத்தை எப்படியோ தேடிக் கண்டுபிடித்துவிட்டான். அங்கு இருந்தவர்கள் ஒரு மரத்திற்காக ஊர் விட்டு ஊர் வந்திருக்கும் அம்பலாதனை விநோதமாகப் பார்த்தனர். அந்த ஊரில் சில நாள் தங்கியிருந்த அவன் அங்குப் பல நோயாளிகளை மூலிகை மருந்தைக் கொடுத்துக் குணப்படுத்தினான். இவன் வருகையையும் அதன் நோக்கத்தையும் இவனுடைய மருத்துவ அறிவையும் குறித்து அரசனிடம் சிலர் போய்ச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அரசன் அவனை அழைத்து வரச் சொல்லி நீண்ட நாட்களாக நோய்வாய்ப் பட்டிருந்த தன் மகளைக் குணப்படுத்தினால் அவன் நினைத்தது நடக்கும் என அரசன் கூறுகிறான். அரசனின் மகள் திருமண ஏக்கம் கொண்டு நோய்வாய்ப் பட்டிருப்பதைப் புரிந்துகொண்ட அம்பலாதன் அவளுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கச் சொல்லுகிறான். அரசன் அவனையே அவளுக்குத் திருமணம் செய்துவைத்து அவள் உடல்நலம் தேறுகிறாளா என்று பார்க்க முடிவு செய்கிறான். ஆனால் அம்பலாதனுக்கு தன் ஊரில் தான் கட்டி வரும் கோயிலும் அதில் வைத்து வளர்க்கப் போகும் எட்டி மரம் மட்டுமே கவனத்தில் இருந்தது. அரசனிடம் தன் நிலையைக் கூறினான். தன் நாட்டிலிருந்து எந்தப் பொருளையும் யாருக்கும் தான் தருவதாக இல்லை என்றும் தன் மகளைத் திருமணம் புரியாமல் அவன் அங்கிருந்து போக முடியாது என்றும் அப்படிச் செய்தால் அவனைச் சிறை வைக்க வேண்டியிருக்கும் என்றும் கூறிவிட்டான். அவனுக்கும் வேறு வழியில்லாமல் திருமணம் புரிந்தான். ஆனால் ஒரு நாள் தன் ஊருக்கு எப்படியும் சென்று விடவேண்டும் எனத்  தீர்மானத்தில் இருந்தான். ஓர் இரவு எல்லோரும் தூங்கும் போது அந்தக் காட்டிற்குச் சென்று அந்த எட்டி மரத்தின் விதைகளை எடுத்துக் கொண்டு தன் ஊருக்குப் பயணப்பட்டுவிட்டான். காலையில் அம்பலாதனைக் காணாத அரசன் அவன் எங்கிருந்தாலும் அவனைக் கொன்றுவிட உத்தரவிட்டான். அவனுடைய ஆட்கள் அம்பலாதனைத் தேடிக் கொண்டு புறப்பட்டனர். அம்பலாதன் ஊர் வந்து சேர்ந்தான். தனக்குத் திருமணம் நடந்ததையோ மற்ற எந்த அனுபவங்களையுமோ யாரிடமும் கூறாமல் தன் கோயில் வேலைகளைத் தொடர்ந்தான். அங்கு எட்டி விதைகளைப் போட்டு வைத்தான். ஒரு வருடம் கழிந்திருக்கும் மரம் வளர்ந்துவிட்டிருந்தது. அவனும் கோயிலை நல்ல முறையில் பராமரித்துவந்தான். அரசனின் ஆட்கள் அவன் எப்படியும் எட்டிமரத்தை எடுத்து வந்திருப்பான் என்பதை மட்டும் தெரிந்து வைத்திருந்தனர். அவர்கள் அவன் கோயிலில் வளர்ந்திருந்த எட்டி மரத்தைப் பார்த்தனர். அது அவனுடையதுதான் என்று புரிந்துகொண்டனர். எட்டி மரத்தின் வேரைப் பார்த்தனர். ஒன்று வடக்கு நோக்கி வளர்ந்திருந்தது. அதை மட்டும் வெட்டி ஒரு மாந்திரீகனிடம் கொடுத்து அம்பாலதனுக்குச் செய்வினை வைக்கச் சொல்லி வற்புறுத்தினர். அவனும் செய்வினை வைத்தான். அம்பலாதன் பித்துப் பிடித்து அந்த மரத்தை வெட்டிவிட்டு கோயில் கிணற்றில் பாய்ந்து இறந்து போனான்.

 

 

 

Thursday, 19 August 2021

குறுங்கதைகள்-கப்பல்





மழை நீர் ஆறாக ஓடியதைப் பார்த்து சிறுமிக்கு உற்சாகம் கரை புரண்டது. உடனடியாக ஒரு தாளை எடுத்து படகு ஒன்றைச் செய்து அந்தத் தண்ணீரில் விட்டாள். அது மிதந்து போனது. உடன் அவளும் சென்றாள். சிறிது தூரம் போனவுடன் படகு பெரிதானது. இன்னும் கொஞ்சம் தூரத்தில் சிறுமி அமரும் அளவுக்குப் பெரிதானது. அதில் அமர்ந்தாள் சிறுமி. இன்னும் சற்றுத் தொலைவில் பெரிய படகானது. கடலில் போய்ச் சேரும் இடத்தில் பெரிய கப்பலானது. சிறுமி பெரும் ஆனந்தம் அடைந்தாள். கப்பல் நல்ல வேகத்தில் போய்க் கொண்டிருந்தது. தொலைவில் ஒரு தீவு தெரிந்தது. அந்தத் தீவுக்குப் போகலாமா என சிறுமி நினைத்தாள். கப்பல் அங்குச் சென்று நின்றது. சிறுமி கப்பலை விட்டு இறங்கி தீவுக்குள் சென்று பார்த்தாள். இனிமையான பழங்கள் மரங்களில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவற்றைப் பறித்து உண்டுவிட்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தாள். மற்றொரு தீவு தூரத்தில் தெரிந்தது. அங்குப் போனாள். அங்குப் பெரும் பாம்புகள் ஊறிச் சென்றுகொண்டிருந்தன. பயந்து வந்து கப்பலில் ஏறிக் கொண்டாள். அவள் வேகமாக மற்றொரு தீவுக்குப் போனாள். அங்கு வெகு உயரமான மனிதர்கள் இருப்பது தூரத்திலிருந்து தெரிந்ததால் அங்குப் போகவேண்டாம் என நினைத்தாள். அதற்குள் அங்கு உள்ளவர்கள் இவளைத் துரத்தி வரத் தொடங்கினார்கள். இவள் அச்சமுற்று அமர்ந்திருக்க ஓர் உயரமான மனிதன் ஒரே பாய்ச்சலில் இவளைத் தூக்கி அந்தத் தீவில் போட்டுவிடுகிறான். கப்பல் அங்கேயே நின்றுவிடுகிறது. அவர்களைப் பார்த்து விட்டுச் செல்பவர்களை அவர்கள் விட்டுவைப்பதில்லை என்று அந்த உயரமான மனிதர்கள் சொல்கிறார்கள். அவளை எரியும் தழலில் வீச எத்தனிக்கிறார்கள். அவள் அலறி தான் தெரியாமல் வந்துவிட்டதையும் கப்பல் வளர்ந்தக் கதையையும் சொல்கிறாள். அந்தக் கப்பலைப் பார்க்க வரும் ஓர் உயரமான மனிதன் அந்தக் கப்பலைத் தொட்டவுடன் குள்ளமான மனிதனாகிவிடுகிறான். இதைக் கண்ட மற்றவர்கள் சிறுமி ஏதோ மாயாஜாலம் செய்பவள் எனக் கருதி அவளை அந்தக் கப்பலில் ஏற்றி அனுப்பிவைத்து விடுகிறார்கள். கப்பல் வேகமெடுத்து போகும் போது கடற்கொள்ளையர்கள் சுற்றி வளைக்கிறார்கள். அப்போது கப்பலின் மேல் பகுதியில் ஒரு பறவை வந்து ஒரு ஓலையைப் போட்டுவிட்டுப் போகிறது. அதை எடுத்துப் படிக்கும்போது அந்தக் கப்பலின் அடிப்பகுதியில் ஒரு சிறிய பெட்டியும் அதற்கான சாவியும் இருப்பதாகவும் அந்தப் பெட்டியைத் திறந்தால் அந்தக் கடற்கொள்ளையர்கள் திசைமாறிச் சென்றுவிடுவார்கள் என்றும் எழுதியிருக்கிறது. சிறுமி உடனே கப்பலின் அடிப்பகுதிக்குச் சென்று அந்தப் பெட்டியைத் திறக்கிறாள். அதே போல் கடற்கொள்ளையர்கள் காணாமல் போகிறார்கள். இத்தனை அற்புதங்களையும் பார்த்த சிறுமி தன் வீட்டுக்குச் செல்லவேண்டும் என நினைக்கிறாள். மீண்டும் அவள் இடம் நோக்கி கப்பல் விரைந்தது. கடல் வரை கப்பலாகவும் அதனைத் தாண்டியவுடன் படகாகவும் அளவு குறைந்தது. வீட்டின் அருகே வந்தவுடன் சிறுமி செய்த சிறிய படகாக மாறியது. சிறுமி தன் வீடு சென்று நிம்மதியாக உறங்கினாள்.

 

குறுங்கதைகள்-மேற்கோள்





என்னிடம் சண்டை போட்டுக் கொண்டு போவான். குடித்து விட்டு வந்து தூங்குவான். வழக்கம் போல் காலையில் அலுவலகம்  கிளம்பிவிடுவான். தினம் வழமையாக நடக்கும்  இது அவனுக்குச் சலிப்பைத் தரவில்லையா என்று ஒரு நாள் கேட்டேன். ஆம் என்றான். இனிமேல் சண்டை போட்டாலும் வேறு ஏதாவது புதுமையாகச் செய்யலாம் என சொல்லிவிட்டுப் போனான். அலுவலகம் போய் ஒரு தத்துவவாதியின் கீழ்க்கண்ட மேற்கோளை அனுப்பினான்:

      “இருவருக்கு இடையில் இணக்கம் என்பது இணக்கமின்மைக்கான அச்சத்திலிருந்து வருவது. இதில் இணக்கம் என்பதில் அன்பு, பாசம் போன்ற பெயரிடப்படாத பல உணர்வுகளைப் பொதித்து வைப்பதன் மூலம் இணக்கமின்மை வெடித்துவிடுகிறது. அன்பின்மை, வெறுப்பு, துயரம் போன்ற பல எதிர்மறை உணர்வுகள் குடியேறிவிடுகின்றன. இணக்கமும் இணக்கமின்மையும் ஒரே பொருளைத்தான் கொண்டிருக்கின்றன. இதுதான் சலிப்புக்கு அடிப்படையாகிறது. இணக்கமும் சலிப்பைத் தருகிறது. இணக்கமின்மையும் அவ்வாறே. இதில் சலிப்பின்றி இருப்பது குறித்தத் தேடல் மறைகையில் வாழ்வின் சுமை கூடிவிடுகிறது. அதை அடுத்தவர் தலைமேல் போட்டுவிடுவதே குறிக்கோளாக இருப்பதால் போர் மூளுகிறது. இதில் சமாதானமும் சலிப்பின் ஒரு வடிவம்தான். போரில் இருக்கும் சுவை சமாதானத்தில் இருப்பதில்லை. போர் உருவாகிவிடும் அல்லது போரை உருவாக்கவேண்டும் என்பதில் உள்ளார்ந்து ஏற்படும் கிளர்ச்சிக்கு நிகர் ஏதுமிருப்பதில்லை. அதை அனுபவிக்கத்தான் சலிப்பை அதிகப்படுத்த முனைகிறோம். போர் அபின் போன்றது. அந்த மயக்கம் தரும் போதைக்காக எவ்வளவு சலிப்பையும் தாங்குகிறோம். பால், சாதி, மத, இன வேறுபாடு எல்லாம் முக்கியமல்ல. தொடர்ந்து சலிப்படைந்து போரிடுகிறோம். போரைக் கைவிட்டு அங்குக் குடியேறிவிடும் சலிப்பை வெளியேற்ற எந்த ஆயுதமும் இல்லை. போரும் இன்றி சலிப்பும் இன்றி இருப்பதுதான் முக்தி நிலை. அது ஒருவருக்கு வாழ்நாளில் எதற்குத் தேவை? எனவே போரிடலாம் சலிப்படைய. சலிப்படையலாம் மீண்டும் போரைத் தொடங்க…”

இப்படி தினம் ஒன்றைப் புதுமையாகச் செய்து நாம் இணக்கமும் இணக்கமின்மையும் கொள்ளலாம் என்றும் ஒரு செய்தியை அனுப்பியிருந்தான். இந்தப் புதுமைக்கு சண்டையே பரவாயில்லை என்று தோன்றியது. 

குறுங்கதைகள்-பறவை





இந்த ஓடுதான் சிறைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறது. இதிலிருந்து வெளியே வர இந்த முட்டையை உடைக்கவேண்டும். அதன் பின் இதிலிருந்து பறந்து போய்விடலாம். யாராவது இதை உடைத்து நம்மை வெளியே எடுத்தால் பெரும் ஆசுவாசமாக இருக்கும். இப்படி எல்லாம் அந்தச் சிறுபறவை எண்ணிக் கொண்டிருந்த போது முட்டை உடைந்தது. வெளியே அந்தப் பறவை எதிர்பார்க்காத வகையில் ஒரு கழுகு அமர்ந்திருந்தது. அந்தச் சிறுபறவையைத் தூக்கிச் செல்லும் ஆக்ரோஷம் அதனிடம் இருந்தது. அந்தச் சிறுபறவை கழுகிடம் தன்னை விட்டு விட கெஞ்சியது. கழுகு அதற்கு ஈடாக அது வளர்ந்த பிறகு இடும் முட்டைகள் அனைத்தையும் தனக்கே தரவேண்டும் என்றது. உயிர் பிழைப்பதற்காக அதற்கு ஒத்துக் கொண்டது சிறுபறவை. வளர்ந்த பின் அந்தக் கழுகைச் சந்திக்கக்கூடாது என எண்ணிக் கொண்டது. வளர்ந்துவிட்ட அந்தச் சிறுபறவை தன் கூட்டில் முட்டை இட்டு வைத்திருப்பதைக் கழுகு அறிந்துகொண்டு அங்கு வந்தது. இதைப் பார்த்துவிட்ட அந்தச் சிறுபறவை கழுகை விரட்ட பாம்பிடம் சென்று தன்னைக் கழுகிடம் காப்பாற்ற மன்றாடியது. அதற்குப் பாம்பும் முட்டைகள் வேண்டும் என்று கேட்டது. பறவையும் ஒத்துக் கொண்டது. கழுகும் பாம்பும் சண்டையிட்டன. அப்போது சிறுபறவை தன் முட்டைகளைக் கொண்டு போய் மலை உச்சியில் வைத்தது. மீண்டும் அவைகளிடம் சிக்காமல் இருக்க மலைப் பொந்தில் வாழ்ந்துவந்தது. அங்கிருந்து பார்த்த போது இனி தன் உலகம் இப்படி தனிமையான ஒன்றாக இருந்துவிடும் என்பதைப் புரிந்துகொண்டு பறவை பெரும் துயரத்தில் வீழ்ந்தது. வாழ்வதற்காக என்னன்ன மலினமான நடத்தையைத் தான் மேற்கொள்ள வேண்டியிருந்தது என எண்ணி வருந்தியது. உடனே முட்டைகளை எடுத்துக் கொண்டு போய் கழுகிற்கும் பாம்பிற்கும் பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டு மலை உச்சிக்கு வந்து கீழே பாய்ந்து இறந்தது. 

Monday, 16 August 2021

குறுங்கதைகள்-தேள்






மகனுக்கு உடல்நிலை சரியில்லை. மூளையில் கட்டி என்று சொல்லிவிட்டார்கள் அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் என்ன ஆகும் என மருத்துவர்கள் உறுதி கூறவில்லை. எனக்கிருந்த ஒரே துணை முருகன்தான். அவனிடம் முறையிட்டேன். எந்தச் சலனமும் இல்லை. எந்தப் பிரச்னையாக இருந்தாலும் அது தீர்க்கப்படும் என்பதற்கு முருகன் ஏதாவது அறிகுறியைத் தருவான். இது வரை எந்த அறிகுறியும் தென்படவில்லை. முருகனுக்கு விருப்பமிருந்தால் நலம் பெறட்டும் இல்லை எனில் முருகன் விருப்பத்தை ஏற்கலாம் என முடிவு செய்துவிட்டேன். அறுவை சிகிச்சைக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன் மகனிடம் ஏதோ ஒரு மாற்றம் தென்பட்டது. இது நல்லதா கெட்டதா எனத் தெரியவில்லை. பொறுமையாக இருந்து என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்கலாம் என நினைத்தேன். கடைசியாக ஒரு முறை ஆய்வுக்கு மகனை அழைத்துச் சென்றார்கள். கட்டி இன்னும் சிறியதாகிவிட்டது எனவும் அறுவை சிகிச்சை தேவை இல்லை எனவும் கூறி மருந்து மட்டும் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டார்கள். முருகனின் திருவிளையாடல் எனப் புரிந்துகொண்டேன். இது எப்படி நடந்திருக்கும் எனும் ஆவல் அடக்க முடியாததாக இருந்தது. அபாயத்திலிருந்து காக்கப்பட்டிருப்பதை நம்ப முடியவில்லை. இதை யோசித்துக் கொண்டே வெளியே பார்த்த போது ஒரு ஸ்கார்ப்பியோ வண்டி வந்து நின்றது அதன் முன் பகுதியில் ஒரு வேல் நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. வேலின் தண்டு சிவப்பு நிறத்தில் இருந்தது. அந்த நேரத்தில் அடித்த ஒளி அது வேறு பல பொருள்களையும் தந்தது. தேளின் கொடுக்குப் பதிவதற்கு முன் வேலால் அது நசுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதாக அதைப் புரிந்துகொண்டேன்.

 

Sunday, 15 August 2021

குறுங்கதைகள்-பயணம்






அந்தக் கடற்கரையில் அழகான பறக்கும் தட்டு ஒன்று வந்திறங்கியது. அதிலிருந்து ஒளியைப் போன்ற ஒரு பெண் இறங்கினாள். அவள் கையில் கண்ணைப் பறிக்கும் நிறத்தில் ஒரு பெட்டி வைத்திருந்தாள். அவளைக் கண்டவர்கள் அசையாமல் அதே இடத்தில் நின்றுவிட்டிருந்தார்கள். அந்தக் கிரகத்தின் ஆயுள் முடிவடைய இருப்பதால் அங்கிருப்பவர்களைக் காப்பாற்ற வந்திருப்பதாகச் சொன்னாள். அதனால் அங்கிருப்பவர்களை மூன்று வகையாகப் பிரித்திருப்பதாகவும் அவர்களை வேறு மூன்று கிரகங்களுக்கு அனுப்பிவிடப் போவதாகவும் சொன்னாள். முதல் பிரிவு உள்ளுணர்வு மூலம் எதையும் புரிந்துகொண்டு அதற்கு ஏற்ப நடந்து கொள்பவர்கள். இரண்டாவது பிரிவு உள்ளுணர்வில் எதையும் புரிந்துகொள்ளாதவர்கள். மூன்றாவது பிரிவினர் உள்ளுணர்வில் புரிந்துகொண்டாலும் அதற்கு எதிராக நடந்துகொள்பவர்கள். இப்படிப் பிரிக்கப்பட்டதில் உள்ளுணர்வால் இயங்குபவர்கள் பெரு மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். அந்த மூன்று பிரிவினரையும் கொண்டு செல்ல மூன்று விண்கலன்கள் வந்திறங்கின. மூன்று பிரிவினரும் அவர்களுக்கு உரிய விண்கலன்களில் ஏறிக்கொண்டனர். அந்தப் பெண் தன் கண்கவர் நிறப்பெட்டியைத் திறந்து அந்த விண்கலன்கள் செல்லும் பாதையைக் குறித்துக் கொண்டாள். விண்கலன்கள் கிளம்பின. முதலாம் பிரிவான உள்ளுணர்வால் இயங்குபவர்கள் தங்கள் இலக்கை அடைந்தார்கள். இரண்டாம் பிரிவினர் இலக்கு எது என்று அறியாமல் விண்வெளியில் சுற்றிச் சுற்றி வந்துகொண்டிருந்தனர். மூன்றாம் பிரிவினர் அவர்களைக் கடக்கும் போது அவர்கள் போகும் திசைக்கு எதிர் திசையில் போகும்படி அறிவுரை கூறிவிட்டுச் சென்றார்கள். மூன்றாம் பிரிவினர் ஒரு முறை விண்வெளியைச் சுற்றி விட்டு மீண்டும் தங்கள் கிரகத்திற்கே வந்து சேர்ந்துவிட்டனர். அவர்கள் இரண்டாம் பிரிவினர் மீது பரிதாபப்பட்டனர். மேலும் அவர்கள் முதலாம் பிரிவினர் கடும் போராட்டத்தை அடைவார்கள் என்று சாபமிட்டனர். இந்த வகையான மூடநம்பிக்கைகளை நம்பக்கூடாது என்றும் எது நடந்தாலும் துணிச்சலாகச் சமாளிக்கத் தெரிந்தவர்களாக இருக்கவேண்டும் என்றும் கூறிக்கொண்டார்கள். இலக்கு எது என்று தெரிந்தும் அதை அடையவிடாத அதில் ஒரு குழுவை மற்றொரு குழு கடுமையாகச் சாடியது. அதனால் பெரிய போர் வெடித்தது. அந்தக் கிரகத்தை அழிக்கும் ஆயுதத்தை அவர்களில் ஒரு குழு பிரயோகித்தது.  

மா.அரங்கநாதன் படைப்புகளில் தோற்றமெடுக்கும் நனவுநிலை -சிறுகதை படைப்பாக்கத்தின் உள்ளார்ந்த கட்டமைப்பு

  (தினவு ஜூலை 2025ல் வெளியான கட்டுரை) எல்லா வகையான படைப்பாக்கங்களின் அடிப்படையும் நனவுநிலையின் தூண்டுதலாகவே இருக்கும் வாய்ப்பு அதிகம் உள்ளது...