Thursday, 4 May 2017

குறியியல்-ஓர் அறிமுகம்:டேனியல் சேன்ட்லர்(மொழிபெயர்ப்பு)

குறியியில் பற்றிய ஓர் அறிமுகம் தேவைப்படுபவர்களுக்காக இந்த அறிமுகத்தை டேனியல் சேன்ட்லர் எழுதியிருக்கிறார். அந்த நூலை இங்கு மொழிபெயர்த்துத் தருகிறேன். டேனியல் சேன்ட்லர், பிரிட்டனில் ஆபெரிஸ்ட்வித் பல்கலைக்கழகத்தில் காட்சிப்புல குறியியல் துறையில் பேராசிரியராக இருக்கிறார்.

முன்னுரை

ஒரு புத்தகக் கடைக்குச் சென்று குறியியல் பற்றிய நூல் வேண்டும் என்று கேட்டால் அவர்கள் வெறித்துப் பார்ப்பார்கள். அதைவிட மோசம், குறியியல் என்றால் என்ன என்று உங்களை விளக்கச் சொல்வார்கள். குறியியல் பற்றிய அறிமுகத்தைக் கொடுக்கும் தொடக்க நூல் பற்றி நீங்கள் தேடிக் கொண்டிருந்தால் சிக்கலாகிவிடும். குறியியல் பற்றி ஓரளவு தெரிந்திருந்தால் நீங்கள் கொடுக்கும் விளக்கம் சிக்கலை அதிகப்படுத்திவிடும். ஏனெனில் எளிய விளக்கம் புத்தகக் கடைக்காரர்களுக்கு எளிதாக இருந்தாலும் அதைக் கொடுப்பதுதான் பிரச்னை. அது போன்ற சிக்கலில் நீங்கள் இருந்திருக்கும் பட்சத்தில் அது போன்ற நூலைக் கேட்பது அறிவின்மை என்று கூறினால் அதை ஏற்றுக்கொள்வீர்கள். 

குறியியல் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பது. மிக எளிமையான விளக்கம்:குறிகளைப் பற்றிய ஆய்வு. ஆனால் இந்த விளக்கம் குறியியல் பற்றிய விளக்கத்தைத் தருவதாகக் கொள்ளமுடியாது. 'குறி என்று எதைச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று அவர்கள் வழக்கம் போல் கேட்பார்கள். உடனடியாக நினைவுக்கு வரும் குறிகள் தின வாழ்வில் பார்க்கும் 'குறிகள்' என்று குறிப்பவைகளான போக்குவரத்துக் குறிகள், டாஸ்மாக் அறி'குறி'கள், வார,மாத பலன் சொல்லும் நட்சத்திர குறிகள் ஆகியவையாக இருக்கலாம். குறியியல் இவை எல்லாவற்றையும் இதற்கு மேலும் இருப்பவற்றையும் உள்ளடக்கியதுதான் என்பதை நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்டால் அவர்கள் 'காட்சிப் புல குறிகள்' என்பதாக ஊகித்துவிடுவார்கள். 

அதையும் ஏற்று வரையப்பட்ட படங்கள், ஓவியங்கள், புகைப்படங்களும் குறிகள்தான் என்றால் உடனே அவர்கள் உங்களை ஓவியங்கள், வரையப்பட்ட படங்கள், புகைப்படங்கள் இருக்கும் பகுதிக்குச் செல்லுமாறு கூறுவார்கள். ஆனால் நீங்கள் தடித்த தோலுடையவர்களாக இருந்து சொற்கள், ஒலிகள், 'உடல்மொழி' போன்றவற்றையும் குறியியல் குறிப்பதாகச் சொன்னால் அவர்கள் இவை அனைத்தும் என்ன ஒற்றுமையைக் கொண்டிருக்கின்றன என்று வியந்து இவை அனைத்தையும் ஒன்றிணைக்கும் ஒரு துறையை எப்படி ஒருவர் படிப்பது சாத்தியம் என நினைப்பார்கள். 

இது வரை நீங்கள் வந்திருந்தால் அவர்கள் உங்களை 'ஒரு மாதிரியாக' புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள். மனப்பிறழ்ச்சி உடையவர் அல்லது பைத்தியம் என்பதும் உங்களுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியாது என்பதும் அதன் பொருளாக இருக்கும்.

ஆனால் நீங்கள் அது போன்று தொல்லைப்படுத்தக்கூடிய கேள்விகளைக் கேட்பவராக இருக்கமாட்டீர்கள் என்ற ஊகத்துடன் குறியியல் பற்றிய நூல்களை மொழியியல் துறையில் தேடுவதே நீங்கள் செய்யக்கூடிய குறைந்தபட்ச ஒன்றாக இருக்கும்.   

சமூக வாழ்வின் பகுதியாக இருக்கும் குறிகளின் பண்பை அறியும் அறிவியலைக் கற்பது சாத்தியம். அது சமூக உளவியலின் ஒரு பகுதியாவதால் பொது உளவியலையும் உள்ளடக்கியதாகிவிடும். அதை நாம் குறியியில் என்று அழைக்கிறோம்.(சீமியாலஜி என்று ஆங்கிலத்தில் (Semiology) என்று அழைக்கப்படும் இந்தச் சொல் கிரேக்க மொழியில் செமியோன் (semeion) எனப்படும் சொல்லிலிருந்து வந்தது. அதற்குப் பொருள் குறி) 

இந்த அறிவியல் குறிகளின் இயல்பையும் அவற்றை ஆளும் விதிகளையும் கண்டறியும். இந்த அறிவியல் இன்னும் முழுமையாக உருவாகாததால் அது போன்ற ஒரு துறை இருக்கப் போவதாக யாராலும் கூற முடியாது. ஆனால் அது இருப்பதற்கான உரிமை இருக்கிறது. அதற்கான ஓர் இடம் ஏற்கனவே உருவாகிவிட்டது. இந்தப் பொது அறிவியலின் ஒரு கிளைதான் மொழியியல். குறியியல் கண்டறியும் விதிகள், மொழியியலிலும் ஏற்கப்பட்ட விதிகளாக இருக்கும். மனித அறிவுப்பரப்பில் மொழியியலுக்கு தனிப்பட்ட இடம் இருக்கிறது. இது போன்ற விளக்கங்களை குறியியல் பற்றி ஆய்வு செய்து ஃபெர்டினான்ட் டீ சசூர் கூறுகிறார்.(Course in General Linguistics, 1974, 1983 15-16, 16)


ஸ்விட்சர்லாந்தைச் சேர்ந்த ஃபெர்டினான்ட் டீ சசூர்(857-1913) மொழியியலைத் தோற்றுவித்தவர் மட்டும் அல்ல குறியியல் என்று தற்போது அழைக்கப்படும் இந்த அறிவியலைப் பற்றி முதலில் சொன்னவரும் அவர்தான். அவர் எழுதிய Course in General Linguistics, (1916)என்ற நூல் இந்தத் துறை குறித்த நீண்ட ஆய்வு நூலாக இருந்தது. சசூரைத் தவிர இந்தத் துறையில் தொடக்கக் காலத்தில் இருந்த பிற அறிஞர்கள், அமெரிக்க தத்துவவியலாளர் சார்ல்ஸ் சேண்டர்ஸ் பர்ஸ்(1839-1914), 

அதன் பின் இயல்புசார் குறியியல் ஆய்வை முன்னெடுத்த சார்ல்ஸ் வில்லியம் மோரிஸ்(1901-1979) போன்றவர்கள் முன்னோடிகளாக விளங்கினார்கள். நவீன குறியியல் கோட்பாட்டை முன்னெடுத்தவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்களாக ரோலண்ட் பார்த்(1915-1980), அல்கிர்தாஸ் கிரிமாஸ்(1917-1992), யூரி லோட்மேன்(1922-1993), கிரிஸ்டியன் மெட்ஸ்(1931-1993), உம்பர்த்தோ எக்கோ(1932-2016) மற்றும் ஜூலியா கிறிஸ்தவா(1941-) ஆகியோரைக் குறிப்பிடவேண்டும். லூயிஸ் யெல்ஸ்ம்லெவ்(1899-1966) மற்றும் ரோமன் யாக்கப்சன்(1896-1982) போன்ற சில மொழியியலாளர்களும் குறியியல் கட்டமைப்புக்குள் ஆய்வு செய்தார்கள். 

ஐரோப்பிய குறியியலை அமைப்பியலின் வேரிலிருந்து பிரிப்பது கடினம். சசூரைத் தவிர குறிப்பிடத்தக்க அமைப்பியலாளர்களாக மானுவியல் ஆய்வாளர் க்ளாட் லெவிஸ்ட்ராஸ்(1908-2009)(அவர் தனது துறையை குறியியலின் கிளையாகவே பார்த்தார்), உளவியலில் ஜாக் லக்கான்(1901-1981) ஆகியோர் இருந்தனர். 


சசூரின் மொழியியல் மாதிரியை அடிப்படையாக வைத்து பல குறியியலாளர்கள் செய்த பகுப்பாய்வு முறைதான் அமைப்பியல். ஒட்டுமொத்த குறிகளின் ஒழுங்கமைப்பை 'மொழிகள்' என்று அமைப்பியலாளர்கள் விளக்குகிறார்கள்- புராணம், உறவுமுறை விதிகள், குலக்குறி போன்றவற்றை லெவிஸ்ட்ராஸ் விளக்கியதைப் போலவும் நனவிலியை லக்கான் விளக்கியதைப் போலவும் சொல்லாடலின் 'இலக்கணத்தை' பார்த்தும் கிரிமாஸும் விளக்கியதைப் போலவும் அந்த விளக்கம் இருக்கிறது.

நிகழ்வனுபவத்தின் 'மேலே இருக்கும் அம்சங்களில்' காணப்படும் 'ஆழமான அமைப்புகளை'ப் பற்றித் தேடுவது அவர்களின் ஆய்வாக இருந்தது. ஆனாலும், சமகால சமூகக் குறியியல், தனித்த அமைப்புடன் உள்ளார்ந்த உறுப்புகளின் மீது உறவு கொண்டிருந்த அமைப்பியலின் கவனத்திலிருந்து விலகி தனிப்பட்டச் சமூகச் சூழல்களில் குறிகளின் பயன்பாடு பற்றியதாக மாறிவிட்டது. நவீன குறியியல் கோட்பாடு சில சமயங்களில் மார்க்சிய அணுகுமுறையோடு கலந்து கருத்தாக்கத்தின் பங்கிற்கு அழுத்தம் கொடுக்கிறது.

ரோலாண்ட் பார்த் செய்த ஆய்வின் காரணமாக 1960களில் கலாச்சார ஆய்வுகளில் பெருமளவிலான அணுகுமுறையாக குறியியல் மாறத் தொடங்கியது. அவருடைய பெயர்பெற்ற 'புராணங்கள்'(1957) என்ற நூல் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்ப்பான பின்னும் 1970 மற்றும் 1980களில் அவர் எழுதிய கட்டுரைகளுக்குப் பிறகும் அறிவார்ந்த விழிப்புணர்வை இந்த அணுகுமுறை பெரிதும் அதிகப்படுத்தியது. 'எந்தக் குறிகளின் அமைப்பையும் குறியியல் மூலம் ஆய்வு செய்யலாம், அவற்றின் பொருளாம்சமும் எல்லையும் எதுவாக இருப்பினும்; பிம்பங்கள், பாவனைகள், இசையாய் ஒலிப்பவைகள், பொருள்கள் மற்றும் இவை எல்லாவற்றுடனும் சிக்கலான தொடர்பை ஏற்படுத்தி சடங்குகளின் மரபுகளின் பொதுக் கேளிக்கைகளின் உள்ளடக்கத்தை உருவாக்கக் காரணமாக இருக்கும் அனைத்தும்:இவைதான் மொழிகள் என்பதாகவோ அல்லது குறிப்பீட்டாக்கத்தின் அமைப்பு என்பதாகவோ கொள்ளப்படுகின்றன என்று 1964ல் பார்த் அறிவித்தார்.(பார்த் 1967, ப.9)

நவீன-மார்க்சிய சமூகவியலாளர் ஸ்டூவர்ட் ஹாலின்((1969-79) வழிகாட்டுதலின் படி பர்மிங்ஹாம் பல்கலைக்கழகத்தில் உருவான சமகால கலாச்சார கல்விக்கான மையத்தின் ஆய்வுகளுடைய முக்கியத்துவம், இங்கிலாந்தில் குறியியலின் தாக்கத்தை உள்வாங்கக் காரணமாக விளங்கியது. கலாச்சார மற்றும் ஊடக ஆய்வுகளில்(பெருமளவு அமைப்பியல் வடிவத்தைக் கொண்ட முந்தைய நிலையில்)மையமாக குறியியல் இப்போது விளங்காவிட்டாலும், அந்தத் துறையிலுள்ள அனைவருக்கும் அதைப் புரிந்துகொள்வது அவசியமாக உள்ளது. ஒவ்வொரு ஆய்வாளரும் தங்களுடைய ஆய்வுக்குக் குறியியல் எத்தகைய பயனை விளைவிக்கும் என்பதை அறிந்துகொள்வது அவசியமாக உள்ளது. 

'சீமியாலஜி' என்ற பதம் சசூரிய பாரம்பரியத்தில் வரும் ஆய்வைக் குறிக்கிறது. 'சீமியாட்டிக்ஸ்' என்ற பதம் பர்ஸிய பாரம்பரியத்தில் வரும் ஆய்வை சில சமயங்களில் குறித்தாலும்  இப்போது இந்த முழு துறையையும் குறிக்க இந்தப் பதமே உரியதாக உள்ளது.(நோத், 1990, ப.14)  


குறியியல் கல்விப் புலத்தின் துறையாக நிறுவனமயமாகவில்லை. பல வேறுபட்ட கோட்பாடுகளின் நிலைப்பாடுகள் மற்றும் ஆய்வு முறைமைகள் குறித்த கல்வியாக இது இருக்கிறது. அது பற்றிய விரிவான விளக்கங்களில் ஒன்றை உம்பர்த்தோ எக்கோ கொடுத்திருக்கிறார். 'ஒரு குறியாக உள்ள எல்லாவற்றையும் பற்றியது குறியியல்,' என்கிறார் அவர்.(உம்பர்த்தோ எக்கோ, 1976. ப7)
குறியியல், தினவாழ்வில் பேசப்படுகின்ற 'குறிகளை'ப் பற்றியது மட்டுமல்ல, ஏதோ ஒன்றைக் 'குறிப்பதற்காக வரும்' எல்லாவற்றையும் பற்றியதும் ஆகும். குறியியலின் உணர்வுப் பொருளில், சொற்கள், பிம்பங்கள், ஒலிகள், பாவனைகள், பொருள்கள் என்ற வடிவத்தைக் குறிகள் எடுக்கின்றன.
மொழியியலாளர் சசூருக்கு 'குறியியல்' என்பது 'சமூக வாழ்வில் பங்கெடுக்கும் குறிகளைப் பற்றிய அறிவியல்' ஆகும். தத்துவியலாளர் சார்ல்ஸ் சேண்டர் பர்ஸுக்கு 'குறியியல்' என்பது 'குறிகளைப் பற்றிய முறையான கோட்பாடு,' அது தர்க்கத்துடன் நெருக்கமான உறவுடையது(பர்ஸ் 1931-58 2.227). அவருக்கு 'ஒரு குறி....ஒவ்வொருவருக்கும் ஏதோ ஒன்றை அதனுடைய அளவில் அல்லது தன்மையில் குறிப்பதாகும்.'(பர்ஸ் 1931-58 2.228) 'ஒவ்வொரு சிந்தனையும் ஒரு குறிதான்' என்று அவர் பிரகடனப்படுத்தினார்.(பர்ஸ் 1931-58 1.538 சிஎஃப் 5.250எஃப் எஃப், 5.283எஃப் எஃப்)

சமகால குறியியலாளர்கள் குறிகளைப் பற்றித் தனிப்பட்ட ரீதியில் ஆய்வு செய்யாமல் 'குறி அமைப்புகளு'க்குள் பங்கெடுப்பவையாக(ஊடகமாக அல்லது வகைமையாக பங்கெடுப்பது) ஆய்வு செய்கிறார்கள். பொருளம்சம் உருவாவது எப்படி என்று ஆய்வு செய்கிறார்கள்:தொடர்புறுத்தத்தின் ஊடாக மட்டும் அல்லாமல், உண்மையைக் கட்டமைப்பதிலும் தொடர்வதிலும் பொருளம்சம் எப்படி உருவாகிறது என ஆய்வு செய்கிறார்கள். குறியியலும் மொழியியலின் ஒரு கிளையான பொருளனியலும் குறிகளின் பொருள் பற்றி பொதுவான கவனத்தைக் கொண்டுள்ளன. ஆனால் குறியின் பொருள் என்ன என்பது பற்றி பொருளனியல் கவனப்படுத்த, குறிகள் எப்படி பொருள் கொள்கின்றன என்பது பற்றி குறியியல் பேசுகிறது என விவாதிக்கிறார் ஜான் ஸ்ட்ராக்.(ஸ்ட்ராக் 1982 ப.26)  
சி.டபிள்யு.மோரிஸுக்கு(பர்ஸின் மும்மை வகைப்பாட்டிலிருந்து தருவித்துக் கொண்டதால்)பொருளனியலுடன் மொழியியலின் கீழ்க்கண்ட பிற துறைகளையும் குறியியல் உள்ளிணைத்துக் கொண்டதாகக் கருதுகிறார்:
·         பொருளனியல்:குறிகள் எதைக் குறிப்பதற்காக உள்ளனவோ அவற்றுடனான உறவு
·         தொடரியல்(அல்லது தொடர்):குறிகளுக்கு இடையேயான முறையான அல்லது கட்டமைப்பு ரீதியான உறவு
·         காரணகாரியவியல்:குறிகளுக்கும் அவற்றின் பொருளைப் பெயர்த்துக் கூறுவனவற்றுக்கும் இடையேயுள்ள உறவு(மோரிஸ் 1938, ப 6-7)


எப்போதும் பிரதிகளை ஆய்வு செய்வதற்காகவே குறியியல் கோட்பாடு பயன்படுத்தப்படுகிறது(வெறும் பிரதி குறித்த ஆய்விலிருந்து முற்றிலுமாக மாறுபட்டிருந்தாலும் கூட). இங்கு 'பிரதி' என்பது சொற்கள் மற்றும் மொழி குறித்தான ஆய்வு என்ற பாகுபாடு இருந்தாலும் அதை மறுத்து சொற்களாலோ அல்லது சொற்களற்றோ அல்லது இரண்டுமாகவோ எந்த ஓர் ஊடகம் சார்ந்தும் இருக்கலாம் என்று கொள்ளப்படவேண்டும்.
'பிரதி' என்ற சொல் வழக்கமாக ஏதோ ஒரு வகையில் பதிவான(உ-ம், எழுத்து, காட்சி, ஒலி-ஒளி காட்சிப் பதிவு) செய்தியைக் குறிக்கிறது. எனவே அதன் அனுப்புனர் அல்லது பெறுநரிடமிருந்து முற்றிலுமாக தனித்து இயங்குகிறது. ஒரு பிரதி என்பது குறிகளின் கூட்டுத்திரளால்(குறிகள், பிம்பங்கள், ஒலிகள் மற்றும் அல்லது பாவனைகள் போன்றவற்றின்) ஒரு குறிப்பிட்ட வகைமையைச் சார்ந்த மரபில் குறிப்பிட்ட தொடர்புறுத்தும் ஊடக்கத்தின் மூலம் கட்டமைக்கப்பட்டது(பெயர்க்கப்பட்டது).
'ஊடகம்' என்ற சொல் பல்வேறு வகையில் பல கோட்பாட்டாளர்களால் பயன்படுத்தப்படுகிறது, பேச்சு, எழுத்து, அச்சு ஊடகம், ஒலிபரப்பு ஊடகம் என்ற பரந்த வகைமையை அது குறிக்கும். அல்லது தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் குறிப்பிட்ட தொழில்நுட்ப வடிவங்களையோ(வானொலி, தொலைக்காட்சி, பத்திரிகைகள், இதழ்கள், நூல்கள், புகைப்படங்கள், திரைப்படங்கள் மற்றும் ஒலிப்பதிவு நாடாக்கள்) அல்லது தனிப்பட்ட நபர்களுக்கு இடையேயான தகவல் பரிமாற்றங்களையோ(தொலைபேசி, அஞ்சல், தொலைநகல், மின்னஞ்சல், ஒலி-ஒளி தகவல் பரிமாற்றங்கள், கணினி மூலம் நடத்தும் அரட்டைகள்) குறிக்கும். சில கோட்பாட்டாளர்கள் ஊடகம் என்பதை 'அலைவரிசைகளை'ப்(காட்சிப்புலம், ஒலிப்புலம், தொட்டுணரும் புலம் மற்றும் பல) பொறுத்து வகைப்படுத்துகிறார்கள்.(நாத் 1995, 175).
மனித அனுபவம் பலப் புலணுர்வுகளை உள்ளீடாகக் கொண்டது. அந்த அனுபவத்தின் ஒவ்வொரு வெளிப்பாடும் அது வெளிப்படும் ஊடகத்தின் கட்டுப்பாடுகளையும் வசதிகளையும் பொறுத்தே அமையும். ஒவ்வொரு ஊடகமும் அது பயன்படுத்தும் அலைவரிசைகளின் கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கிறது.
எடுத்துக்காட்டாக, மிகவும் நெகிழ்வான மொழி எனும் ஊடகத்தில் கூட சில அனுபவங்களை வெளிப்படுத்த முயற்சிக்கும் போது 'சொற்கள் நமக்குப் பலனளிப்பதில்லை.' மேலும் மணம், தொடு உணர்ச்சி போன்றவற்றை மரபான ஊடகம் வழியே வெளிப்படுத்த நமக்கு வழியே இருப்பதில்லை. அனுபவங்களை வெளிப்படுத்த வேறுபட்ட ஊடகங்களும் வகைமைகளும் பல்வேறு வகையான கட்டமைப்புகளை நல்குகின்றன. அவற்றில் சில எளிமையானதாகவும் சில தடைகளைக் கொண்டதாகவும் இருக்கின்றன.
ஊடகங்களுக்கு இடையேயான வேறுபாடு பற்றி எமிலி பென்வினிஸ்ட் குறியியல் அமைப்புகளின் 'முதல் கோட்பாடாக' அவை எல்லாம் ஒத்த தன்மையுடையவை அல்ல என விவாதிக்கிறார். பல்வேறு அலகுகளில் உள்ள அமைப்புகளில் 'அதே பொருளை' சொல்ல முடிவதில்லை என்கிறார் அவர்.(இன்னிஸ் 1986 235). அதற்கு மாறாக ஹெல்ம்ஸ்லெவ், 'நடைமுறையில் மொழி என்பது ஒரு குறியியல் அதில் மற்ற எல்லா குறியியல்களும் கலந்துவிடும்' என்கிறார்(ஜெனஸ்கோ 1994, 62).


இந்த இடத்தில் ப்ரிகோலஜ் எனப்படும் பல பொருட்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்படும் புதிய படைப்பு பற்றி க்ளாட் லெவிஸ்ட்ராஸ் கொண்ட அவதானிப்பை நினைவு கூறவேண்டும். இப்படிப் படைக்கப்படும் செயல்பாட்டில் தேர்வு என்பது கணக்கிடப்பட்ட விருப்பத்தைவிட கையில் கிடைக்கும் பொருட்களைத் தொழில்நுட்ப ரீதியில் எந்த அளவுக்குத் தெளிவாக முன்தீர்மானிக்கப்பட்ட நோக்கத்திற்கு ஏற்ப நல்ல தகவமைத்தல்  மூலம் சாத்தியப்படுகிறது என்பதைவிட 'பொருட்களுடனான பரிமாற்றம் அவற்றைச் செயல்பாட்டிற்கு உட்படுத்தும் முறைமையும்' மட்டுமே முக்கியமாக இருக்கும்.(லெவி ஸ்ட்ராஸ், 29) அது போன்ற பரிமாற்றத்தில் கையில் கிடைத்தப் பொருட்கள்(இப்படி வைத்துக் கொள்ளலாம்)எந்தச் செயல்பாடு பொருத்தமாக இருக்கும் என 'பரிந்துரைப்பதில்' முன் தீர்மானிக்கப்பட்ட நோக்கம் மாறுகிறது. இதன் விளைவாக அது போன்ற படைப்பாக்கங்கள் முழுமையான கருவிகளாக இருப்பதில்லை:கைவினைஞர் அல்லது பிரிகோலர் பொருட்களுடன் மட்டும் 'பேசுவதில்லை'...பொருட்களின் ஊடகங்களின் ஊடாகவும் பேசுகிறார்...(மேற்குறிப்பிட்ட நூல்...21):ஊடகத்தின் பயன்பாடு வெளிப்படையாக இருக்கலாம்.

லெவிஸ்ட்ராஸ் சொன்னது 'புராணச் சிந்தனை'க்கு உரியது. ஆனால் சேண்ட்லரைப் பொறுத்தவரை எந்த நோக்கத்திற்காகவும் வெளிப்படும் எந்த ஓர் ஊடகத்திற்கும் ப்ரிகோலஜ் பயன்படும். எழுத்தாக்கம் உதாரணமாக எழுத்தாளரின் தன்னுணர்வுள்ள நோக்கங்களால் மட்டும் வடிவம் பெறுகிறது என்று சொல்லமுடியாது-ஊடத்தின் அம்சங்களாலும்-அதாவது பயன்பாட்டு மொழி எழுத்தில் பயன்படுத்தப்படும் கருவிகள்-சமூக உளவியல் போக்குகளின் இடையீடும் காரணமாக அமைகிறது. எழுத்தாளரின் கருவிகள் 'எதிர்ப்பை'க் காட்டுகையில் அது எழுத்தாக்கத்தின் உள்ளார்ந்த பகுதியாகிவிடுகிறது. எல்லா எழுத்தாளரும் பிரிகோலர் போன்ற கைவினைஞராக செயல்படுவதோ உணர்வதோ இல்லை. ஊடகத்தின் மாற்றத்திற்கு ஒவ்வொரு படைப்பாளியும் எதிர்வினையாற்றும் முறைமை வேறுபடுகிறது. அவர்கள் 'பயன்படுத்தும்' ஊடகத்தை முழுமையாகக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதாக வலியுறுத்துவோரிலிருந்து அவர்கள் பயன்படுத்தும்' ஊடகம் அவர்களை வடிப்பதாக உணர்வோர் வரை அவர்கள்  பல வகையினராக உள்ளனர். (சேண்ட்லர் 1995)

நார்மேன் ஃபேர்க்ளோ பல்வேறுவிதமான தகவல் தொழில்நுட்ப ஊடகங்களுக்கு இடையேயான அலைவரிசை மற்றும் தொழில்நுட்ப வேறுபாட்டின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிக் கூறுகிறார்.

பத்திரிகை ஒரு காட்சிப்புல மொழியைப் பயன்படுத்துகிறது, அதன் மொழி எழுத்து வடிவில் உள்ளது, காட்சிப் படங்களைப் பெருக்குதல், கணினி வரைபடம், மற்றும் அச்சிடுதல் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியது. வானொலி அதற்கு மாறாக, ஒலி அலைவரிசையைப் பயன்படுத்துகிறது, பேச்சு மொழியைப் பயன்படுத்துகிறது ஒலியைப் பதிவு செய்வதும் ஒலிபரப்பும் தொழில்நுட்பத்தைச் சார்ந்திருக்கிறது. தொலைக்காட்சியோ, ஒலி-ஒளி பதிவு செய்தலும் ஒளிபரப்புதலுமாக இருக்கிறது....


அலைவரிசைகளிலும் தொழில்நுட்பங்களிலும் இந்த வகையான வேறுபாடுகள் குறிப்பிடத்தக்க பெரிய தாக்கங்களை வேறுபட்டத் தகவல் தொழில்நுட்ப ஊடகங்களின் பொருளாம்ச ஆற்றலில் ஏற்படுத்தும். உதாரணமாக, வானொலி மற்றும் தொலைக்காட்சியைப் போல் அச்சு ஊடகம் தனிநபர் சார்ந்ததாக அல்லாமல் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. வானொலி தனித்தன்மையையும் ஆளுமையையும் தனிநபரின் குரலை ஒளிபரப்புவதன் மூலம் முன்னிலைப்படுத்துகிறது. தொலைக்காட்சி இந்தச் செயல்பாட்டை மேலும் மேம்படுத்தி தனிநபர்களைக் காட்சிப்படுத்துவதால் அச்சு ஊடகத்தின் படங்களிலுள்ள அசையா பிம்பங்களாய் அல்லாமல் இயங்கும், செயல்படும் காட்சி பிம்பங்களாக மாற்றுகிறது.

தீவிர தொழில்நுட்பவியலாளர்கள் குறியியலின் சூழல்கள் வேறுபட்ட ஊடகங்களின் அடிப்படை வடிவ அம்சங்களால் தாக்கமுறுகின்றன என வலியுறுத்துவதால், குறிப்பிடத்தக்க சமூக, கலாச்சார மற்றும் வரலாற்று அம்சங்களால் வடிவமைக்கப்படும் வேறுபட்ட ஊடகங்கள் எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதும் குறிப்பிட்ட கலாச்சார பின்னணியில் அவற்றின் தகுதி(எப்போதும் மாறிக்கொண்டிருக்கும்) என்ன என்பதையும் அடையாளப்படுத்துவது முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது. உதாரணமாக பல சமகால கலாச்சார கோட்பாட்டாளர்கள் தற்கால சமூகத்தில் மொழியைச் சார்ந்த ஊடகங்களைவிட காட்சி ஊடகங்களின் முக்கியத்துவம் மற்றும் வளர்ச்சி குறித்தும் ஊடகங்களின் தகவல் தொடர்பு செயல்பாடுகளின் மாற்றங்கள் பற்றியும் கருத்து தெரிவித்திருக்கிறார்கள்.

குறியியல் அமைப்புகளுக்கும் மொழிகளுக்கும் இடையிலுள்ள பரிமாற்றத்தை 'சூழலியல்' சார்ந்து சிந்திக்கையில் ரஷ்ய கலாச்சார குறியியலாளர் யூரி லோட்மேன் 'குறியியல் புலம்' என்ற பதத்தை உருவாக்கினார், அந்தச் சொல் 'ஆய்வு செய்யப்படும் கலாச்சாரத்தின் முழுமையான குறியியல் வெளியை' குறிக்கிறது.(லோட்மேன் 1990, 124-125).

இந்தக் கருத்தாக்கம் சூழலியாளர்களின் 'உயிரினப்புலம் பற்றிய குறிப்புகளுடன்' தொடர்புடையதாகவும் கலாச்சார கோட்பாட்டாளர்களின் தனிப்பட்ட மற்றும் பொதுப் புலங்களைக் குறிப்பதாகவும் மேலும் இது கடந்தகால அனுபவங்களைக் கூறிய டெயில்ஹார்ட் டி சார்டினுடைய கருத்தாக்கமான(1949ல் உருவான கருத்தாக்கம்) 'அறிவுப்புலம்' என்ற அறிவின் பயிற்சியைக் கூறும் புலமாகவும் இருக்கிறது.

லோட்மேன் இது போன்ற குறியியல் புலங்களை மொழிகளையும் கலாச்சாரங்களையும் கட்டுப்படுத்துகின்ற செயல்பாடாகக் குறிக்க, ஜான் ஹார்ட்லி,'ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட தளங்கள் குறியியல் புலங்களில் அடையாளப்படுத்த முடியும்-ஒரு தேசிய அல்லது மொழிக் கலாச்சாரத்தில் உதாரணமாக பெரிய அலகான 'மேற்கு' என்பதாகவும் அதன் 'உயிரிகள்' வரையிலும் இருப்பதாகவும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்'; இதே போல் ஒரு குறிப்பிட்ட வரலாற்று காலகட்டத்தையும் இது போன்ற குறியியல் புலமாகக் கொள்ளலாம்(ஹார்ட்லி 1996, 106).


குறியியல் புலம் பற்றிய கருத்தாக்கம் குறியியலாளர்களை ஏகாதிபத்திய எல்லைக்கு உட்பட்டவர்களாக அவர்களின் விமர்சகர்கள் கூறுவதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது, ஆனால் ஒரு தனிப்பட்ட ஊடகம் ஒரு வெற்றிடத்தில் இருந்ததாக ஆய்வைதைவிட இது ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட சக்தி வாய்ந்த குறியியலாக்கத்தின் பார்வையைத் தருகிறது.

பிரதியை ஆய்வு செய்வதற்குக் குறியியலைத் தவிர குறிப்பாக மரபுரீதியான ஆய்வு, கதையாடல் ஆய்வு, 'உள்ளடக்க ஆய்வு' என்று பல வகையான ஆய்வு வகைகள் உள்ளன. தகவல் தொழில்நுட்ப ஊடகங்கள் பற்றிய பிரதியியல் ஆய்வில் உள்ளடக்க ஆய்வு, குறியியல் வகையான ஆய்வுக்கு முற்றிலும் எதிரானது.

மாறாக குறியியல் இப்போது கலாச்சார ஆய்வுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையதாகிவிட்டது, உள்ளடக்க ஆய்வு, சமூக அறிவியல் ஆய்வின் மரபார்ந்த மையநீரோட்டத்தில் நிலைபெற்றுவிட்டது. உள்ளடக்க ஆய்வு தகவல் தொழில்நுட்ப ஊடகங்களின் பிரதிகளிலுள்ள வெளிப்படையான 'உள்ளடக்கத்தை' அளவீடுகளின் அணுகுமுறையில் ஆய்வு செய்யும் போது, குறியியல் ஊடகங்களின் பிரதிகளில் கட்டமைக்கப்பட்ட முழுமைகளை ஆய்வு செய்வதுடன் உள்ளார்ந்த கருத்துகளுடைய பொருட்களைத் துருவி ஆராய்கிறது.

குறியியல் சில அரிய சமயங்களில் அளவையியல் ரீதியான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்தாலும் அது போன்ற அணுகுமுறைகளை ஒதுக்குவதையே உள்ளடக்கியிருக்கிறது. ஏதோ ஓர் அம்சம் ஒரு பிரதியில் மீண்டும் மீண்டும் வருவாதேலேயே அது குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றாகிவிடாது என்பது குறியியலின் அணுகுமுறைகளில் ஒன்று.

அமைப்பியல் குறியியலாளர் கூறுகளுக்கு இடையேயான உறவைப் பற்றி மட்டுமே அதிக கவனம் கொண்டிருக்கிறார். ஒரு சமூக குறியியலாளர் பிரதியில் இருக்கும் குறிகளுடன் வாசகர் கொண்டிருக்கும் தொடர்பான குறியியலாக்கத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துவார்.

உள்ளடக்க ஆய்வு வெளிப்படையான உள்ளடக்கத்தின் மீது கவனத்தைக் குவித்து பிரதியின் ஒருமையான நிலையான பொருளாம்சத்தைப் பற்றிப் பரிந்துரைக்கிறது. குறியியல் ஆய்வு ஊடகப் பிரதிகளில் இருக்கும் 'சொல்லாடலை' ஆளும் விதிகள் மீது கவனத்தைக் குவித்து பொருளாம்சத்தை வடிவமைக்கும் குறியியல் சூழலின் பங்கை வலியுறுத்தும்.

சில ஆய்வாளர்கள் உள்ளடக்க ஆய்வையும் குறியியல் ஆய்வையும் இணைத்திருக்கிறார்கள்.(உ-ம், க்ளாஸ்கோ பல்கலைக்கழக ஊடகக் குழு, 1980, மறுபதிப்பு 1990, மேகுயார் & மிக் 1992).


சில விமர்சகர்கள் சி.டபிள்யூ.மோரிஸின் குறியியல் பற்றிய விளக்கமான(சசூரின் சிந்தனையை முன்னெடுத்து) 'குறிகளைப் பற்றிய அறிவியல்' என்ற விளக்கத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள்(மோரிஸ், 1983. 1-2). 'அறிவியல்' என்ற பதம் திரிபான பொருளைத் தருகிறது. பெருமளவு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட கோட்பாட்டு ஊகங்களையோ, மாதிரிகளையோ அனுபவக் கோட்பாடுகளையோ குறியியல் இன்னும் கைக்கொள்ளவில்லை.
குறியியல் கோட்பாடு எனும் அகன்ற பரப்பை மட்டுமே குறிக்கிறது. குறியியலாளர்கள் அதன் பரப்பையும் பொதுக் கொள்கைகளையும் நிறுவ முயல்கிறார்கள். சசூரும் பர்ஸும் குறி என்பதைப் பற்றிய அடிப்படை விளக்கத்தின் மீது மட்டுமே கவனத்தைக் கொண்டிருந்தார்கள். குறிகளின் வகைமைகளுக்கு விரிவான வகையில் தர்க்க அடிப்படையிலான பெயர்களைப் பர்ஸ் வளர்த்தெடுத்தார். அவர்களுக்குப் பின் வந்த குறியியலாளர்கள் குறிகள் ஒழுங்குப்படுத்தப்படும் விதிகள் அல்லது மரபுகளை அடையாளப்படுத்தவும் வகைப்படுத்தவும் முனைந்தனர்.

பல்வேறு மாறுபட்ட கோட்பாட்டு ஊகங்களைக் கொண்ட குறியியலுக்கு ஓர் ஆழமான கோட்பாட்டு அடிப்படை வகுக்கப்படவேண்டும் என்ற தேவை எழுந்திருப்பது தெளிவு. ஆய்வு முறைகளைப் பொறுத்தவரை, பிரதிகளையும் சமூக செயற்பாடுகளையும் ஆய்வு செய்வதற்கு சசூரின் கோட்பாடுகள் பல்வேறு அமைப்பியல் ஆய்வு முறைகள் வளர்வதற்கு தொடக்கப் புள்ளியாக அமைந்தன.

கலாச்சார வாழ்வனுபவங்கள் பற்றிய ஆய்வுக்கு இவை பெரிய அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டன. இருந்தாலும், அது போன்ற ஆய்வு முறைகள் சர்வதேச அளவில் ஏற்கப்படவில்லை:அமைப்பை மட்டுமே மையம் கொண்ட இந்தக் கோட்பாடுகளை சமூகத்துவத்தை மையமாகக் கொண்ட கோட்பாட்டாளர்கள் விமர்சித்தார்கள் மேலும் இதற்கு மாற்றான ஆய்வு முறைகள் எதுவும் பெரிய அளவில் ஏற்கப்படவில்லை.
சில குறியியல் ஆய்வுகள் அனுபவத்தை மையமாகக் கொண்டு குறியியல் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்தவும் பரிசோதிக்கவும் முனைந்தன. பாப் ஹாட்ஜ் மற்றும் டேவிட் டிரிப், குழந்தைகளும் தொலைக்காட்சியும் என்ற அவர்களின் பெயர் பெற்ற ஆய்வில் அனுபவ ஆய்வுமுறைகளைப் பயன்படுத்தினார்கள்(ஹாட்ஜ்&டிரிப், 1986).

பல்வேறுபட்ட ஆய்வு முடிவுகளின் மீது கட்டப்பட்ட கோட்பாடாக குறியியல் இப்போது புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.


குறியியல் ஆய்வை செய்ய விழைபவர்கள் எந்த விளக்கங்கள் பயன்பாட்டிலுள்ளன எந்த குறியியலாளரின் அணுகுமுறைப் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அந்த ஆய்வின் மூலம் எது போன்றவற்றைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளவேண்டியிருக்கிறது. இரண்டு வேறுபட்ட மரபுகள் குறியியலில் உள்ளன அவை:சசூர் மற்றும் பர்ஸ். லூயி ஹெல்ம்ஸ்லெவ், ரோலண்ட் பார்த், க்ளாட் லெவிஸ்ட்ராஸ், ஜூலியா கிறிஸ்தவா, கிறிஸ்டியர் மெட்ஸ் மற்றும் ழான் பூர்தியா(1929) ஆகியோர்களின் ஆய்வு சசூரின் 'குறியியல்' மரபைத் தொடர சார்ல்ஸ் டபிள்யூ மோரிஸ், ஐவர் ஏ ரிச்சர்ட்ஸ்(1893-1979), சார்ல்ஸ் ஆக்டென்(1989-1957) மற்றும் தாமஸ் செபோக்(1920) ஆகியோர் பர்ஸின் 'குறியியல்' மரபைப் பின்பற்றினார்கள். இந்த இரண்டு மரபுகளுக்கும் பாலமாக விளங்கியவர் முன்னணி குறியியலாளரும் அதிகம் விற்பனையான 'ரோஜாவின் பெயர்'(நேம் ஆப் தி ரோஸ்) நாவலாசிரியருமான(நாவல் 1980, படம் 1986) உம்பர்ட்டோ எக்கோ, இவருடைய படங்களுக்கு மட்டுமே உரிய மதிப்பு இருக்கிறது(எக்கோ 1980).

"மொழி பற்றிய ஆய்வு மட்டுமே குறியியல் பற்றிய நோக்கத்தை வெளிக்கொணரும்' என்று சசூர் கூறுகிறார்(சசூர் 1983, 16, சசூர் 1974, 16). குறியியல் பெரும்பாலும் மொழியியல் கோட்பாடுகளை அடிப்படையாக வைத்தே ஆய்வு செய்யப்படுகிறது. இதற்கு பாதி காரணம் சசூரின் தாக்கம் மீதி காரணம் குறி அமைப்புகளைப் பற்றிய பிற ஆய்வுகளை விட மொழியியல் நிறுவனமயமாகப்பட்ட துறையாக இருக்கிறது. அமைப்பியலாளர்கள் மொழியை ஒரு மாதிரியாக வைத்து சமூக வாழ்வனுபவத்தின் விரிவான பரப்பை ஆய்வு செய்ய முயற்சித்தார்கள்:லெவிஸ்ட்ராஸ் புராணம், உறவுமுறைகளின் விதிகள் மற்றும் குலக்குறி குறித்தும், லக்கான் நனவிலி பற்றியும், பார்த்தும் கிரிமாஸும் சொல்லாடலின் 'விதி'கள் குறித்தும் ஆய்வு செய்தார்கள். 'குறியியல் எதை வெளிப்படுத்துகிறது என்றால்...அதிகாரத்தில் இருக்கும் சட்டம் அல்லது சமூக செயல்பாட்டைத் தாக்கும் எந்த ஒரு பெருந்தடையும் அது குறிப்பீட்டாக்கம் செய்கிறது என்பதில் இருக்கிறது அதாவது அது மொழி போல் விளக்கப்படுகிறது' என்கிறார் ஜூலியா கிறிஸ்தவா.(ஹாக்ஸ் 1977, 125). சசூர் மொழியை(அவர் பேச்சு என்கிற மாதிரியைக் குறிக்கிறார்) எல்லா குறி அமைப்புகளிலும் 'மிகவும் முக்கியமானது' என்கிறார்(சசூர் 1983, 15 சசூர் 1974, 16).


சில குறியியலாளர்கள் தொலைக்காட்சியையும் திரைப்படத்தையும் 'மொழிகள்' போல் பாவிக்கிறார்கள். திரைப்படம் நமது தின நடைமுறை அனுபவத்திற்கு நெருக்கமாக இருக்கும் 'உண்மை' என்பது போலவோ அல்லது எழுத்து போன்ற குறிப்பீட்டு அமைப்புடன் பொது ஒப்புமை கொண்டது போலவோ இந்தக் கருத்து சுற்றி வருகிறது. சிலர் மொழியைத் தவிர ஊடகத்தில்தான் 'இலக்கணம்' இருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள். ஜேம்ஸ் மோனகோ, 'திரைப்படத்தில் இலக்கணம் இல்லை,' என்று கூறுவதுடன் இயல்பான மொழியின் இலக்கணத்திற்கும் திரைப்படத் தொழில்நுட்பங்களுக்கும் இடையேயுள்ள ஆழமற்ற பொருத்தப்பாட்டை எடுத்துரைக்கிறார்.(மேற்குறிப்பிட்ட நூல் 129).
எல்லா ஊடகங்களையும் மொழியின் கட்டமைப்பிற்குத் தள்ளுவதில் ஓர் அபாயம் இருக்கிறது. புகைப்படத்தைப் பற்றி(திரைப்படத்திற்கும் தொலைக்காட்சிக்கும் கூட இதே போல் கூறமுடியும்)விக்டர் புர்கின்:புகைப்படத்திற்கு 'மொழி' இல்லை. எந்த ஒரு தனிப்பட்ட குறிக்கும் அமைப்பும் இல்லை(தொழில்நுட்ப கருவிகளுக்கு மாற்றாக) எல்லா புகைப்படங்களும் அதனடிப்படையிலேயே உள்ளன(உதாரணமாக ஆங்கிலத்திலுள்ள எல்லா பிரதிகளும் ஆங்கில மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்பது போல); மாறாக, புகைப்படம் பலதரப்பட்ட சிக்கலான விதிகளின் அடிப்படையை பின்பற்றுகிறது' என்று வலியுறுத்துகிறார்(புர்கின் 1982, 143).

சசூரின் குறி மாதிரியை ஆராயலாம், ஆனால் அதற்கு முன் எந்தக் கட்டமைப்பில் அதை அவர் உருவாக்கியிருக்கிறார் என்று புரிந்துகொள்வது முக்கியமானது. சசூர் மொழிக்கிடங்கு(மொழி) என்றும் வாய்மொழி(பேச்சு) என்ற மிகவும் பிரபலமான வேறுபாட்டை உருவாக்கினார்.

மொழிக்கிடங்கு என்பது தனிநபரகள் பயன்பாட்டை மீறி சுதந்திரமான இயல்பாக நிலவியிருக்கின்ற விதிகள் மற்றும் மரபுகளின் அமைப்பு. வாய்மொழி என்பது குறிப்பிட்ட சமயங்களில் இருக்கும் பயன்பாட்டைக் குறிப்பது. இந்தக் கருத்தை மொழிக்கு மட்டுமே அல்லாமல் மற்ற குறியியல் அமைப்புகளுக்குப் பொருத்தினால் குறியீடும் செய்தியும், அமைப்பும் நிகழ்வும் அல்லது முறைமையும் பயன்பாடும்(சில குறிப்பிட்ட பிரதிகளில் அல்லது சூழல்களில்) என்பதாக அந்த வேறுபாடு உருவாகும்.

திரைப்படம் போன்ற குறியியல் அமைப்பில் சசூரின் வேறுபாடு, 'எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட திரைப்படமும் அதன் அடிப்படையான திரை மொழி அமைப்பின் பேச்சாகும்'(லேங்லோஜ் லேமோர் 1975, 3).

சசூர் வாய்மொழிப் பேச்சை விட மொழிக்கிடங்கின் மீதுதான் அதிகக் கவனத்தைச் செலுத்தினார்.




பயன்படுத்தப்படும் சமயங்களில் மட்டும் உள்ள தனிப்பட்ட செயல்பாடுகளையும் அல்லது செயல்முறைகளையும் விட முழுமையான குறியியல் அமைப்பின் அடித்தளமாக அமையும் அமைப்புகளையும் விதிகளையும் பற்றி அறிவதுதான் மரபார்ந்த சசூரிய குறியியலாளருக்கு முதன்மையாக இருப்பதாகும். 

அமைப்பு பற்றிய சசூரின் அணுகுமுறை 'கிடைக்கோட்டு' நிலையில் காலத்தால் உறைந்து போன அமைப்பு பற்றிய ஆய்வாக (புகைப்படம் போல) இருந்தது. இதற்கு மாறாக 'குத்துக்கோட்டு' நிலை என்பது-காலத்தில் நிகழும் பரிணாமமாகவும் கருதப்படுகிறது(திரைப்படம் போல்). 

அமைப்பியல் கலாச்சாரக் கோட்பாட்டாளர்கள் சசூரிய முன்னுரிமையை ஏற்று சமூக, கலாச்சார நிகழ்வனுபவச் செயல்பாடுகளைக் குறியியல் அமைப்புகளுக்குள்ளாக ஆய்வு செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

அமைப்பு முதலில் வந்து பயன்பாட்டைத் தீர்மானிக்கிறதா(அமைப்பியல் நியதியியல்) அல்லது பயன்பாடு முதலில் ஏற்பட்டு அமைப்பைத் தீர்மானிக்கிறதா (சமூக நியதியியல்) (பல அமைப்பியல்வாதிகள் அமைப்பானது முழுமையாக தீர்மானிப்பதை விட பயன்பாட்டைத் தடுக்கிறது என்றும் விவாதிக்கிறார்கள்) என்பதைப் பற்றி கோட்பாட்டாளர்களிடையே வேறுபாடு நிலவுகிறது.

பயன்பாடு மற்றும் அமைப்பு என்ற அமைப்பியல் பிளவு அதன் இறுகிய தன்மைக்காக விமர்சிக்கப்பட்டிருக்கிறது, செயல்முறையிலிருந்து விளை பொருளைப் பிரித்தல், பொருளை அமைப்பிலிருந்து பிரித்தல் என்பதாக அந்தப் பிளவு உள்ளது(கவர்ட் & எல்லிஸ் 1977, 4, 14). பயன்பாட்டை விட அமைப்புக்கு முன்னுரிதை தருவது அமைப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்களைப் பதிவு செய்ய மறுப்பதாக உள்ளது.

மார்க்சிய கோட்பாட்டாளர்கள் இந்த விமர்சனத்தை அதிகமாக முன்வைக்கிறார்கள். 1920களின் பிந்தைய காலகட்டத்தில், வேலன்டின் வொலஷினோவ்(1884-5-1936) மற்றும் மிகைல் பக்தீன்(1895-1975) ஆகியோர் சசூரின் கிடைக்கோட்டு அணுகுமுறையையும் மொழியின் அமைப்பில் இருக்கும் உள்ளார்ந்த உறவுகள் பற்றிய அவருடைய வலியுறுத்தலையும் விமர்சித்திருக்கிறார்கள்(வொலஷினோவ் 1973; மோரிஸ் 1994).

வொலஷினோவ் பேச்சுக்கு முதன்மையானது மொழிக்கிடங்கு என்ற சசூரின் முன்னுரிமையை தலைகீழாக மாற்றி:'குறி என்பது ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சமூக பரிவர்த்தனையில் ஒரு பகுதி மட்டுமே அது தனித்து உண்மையில் புறத்தில் இயங்க முடியாது, எனவே அது வெறும் ஸ்தூலமான விளைபொருள்' என்கிறார்(வொலஷினோவ் 1973, 21).

குறியின் பொருள் மொழியின் அமைப்பில் இருக்கும் மற்ற குறிகளுடன் இருக்கும் உறவால் வருவதல்ல மாறாக சமூகச் சூழலில் அதன் பயன்பாட்டால் வருவது என்கிறார். சசூர் வரலாற்றை புறக்கணித்தது பற்றி விமர்சிக்கப்பட்டார்(மேற்குறிப்பிட்ட நூல், 61).
குறியியல்-அறிமுகம் 15(மொழிபெயர்ப்பு)

ப்ராக் பள்ளியைச் சேர்ந்த ரோமன் யாக்கப்சனும் யூரி டைனியனோவும் 1927ல் 'முழுமையான கிடைக்கோட்டு நிலை(ஒருமித்து நிகழும் அனுபவங்களின் தொகுப்பு) என்பது ஒரு மாயை என நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்டது,' என அறிவித்தனர் அத்துடன் 'ஒவ்வொரு கிடைக்கோட்டு அமைப்பும் கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் கொண்ட அமைப்பின் கூறுகளைப் பிரிக்க முடியாதபடி அதன் அமைப்புடன் சேர்த்திருக்கும் என்றார் வொலஷினோவ்(வொலஷினோவ் 1973, 166).

வொலஷினோவ் 1929ல் எழுதும் போது, 'மொழியின் கிடைக்கோட்டு அமைப்பு கட்டப்படும் போது காலத்தில் ஓர் உண்மையான நேரம் என்பது இல்லை..கிடைக்கோட்டு அமைப்பு என்பது வரலாற்று காலகட்டத்தில் குறிப்பிட்ட கணத்தில் குறிப்பிட்ட மொழிக் குழுவைச் சேர்ந்த ஒரு தனிப்பட்ட பேச்சாளரின் தன்னிலை நனவிலிக்குரிய பார்வையில் மட்டுமே இருப்பதாகும்' என அவதானிக்கிறார்(வொலஷினோவ் 1973, 66).

அதற்கு மாறாக ப்ரெஞ்சு நாட்டின் அமைப்பியலாளர் க்ளாட் லெவிஸ்ட்ராஸ் கிடைக்கோட்டு அணுகுமுறையை மானுடவியலில் பயன்படுத்தினார். ஆனால் பல சமகால குறியியலாளர்கள் வரலாற்று ஆதாரங்களையும் சமூகச் சூழலையும் மீண்டும் முன்னிலைப்படுத்த முயற்சிக்கிறார்கள். மொழி நிலையானதாக, மூடியதாக, நிலைத்திருக்கும் அமைப்பாக, முந்தைய சந்ததிகளிடமிருந்து பெறப்பட்டதாக சில நேரங்களில் கருதப்பட்டாலும் அது தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பதாகும்.

குறி என்பது, 'வர்க்கப்போராட்டத்தின் ஓர் அரங்கு' என்று வொலஷினோவ் கூறுகிறார்(மேற்குறிப்பிட்ட நூல் 23). 'சமூகக் குறியியலை' முழுமனதோடு நிறுவ, ராபர்ட் ஹாட்ஜும் குந்தர் க்ரெஸும் முயன்று, 'குறியியல் அமைப்புகளின் சமூக பரிமாணங்கள் உள்ளார்ந்த இயல்புடையவை என்பதால் அமைப்புகளின் செயல்பாட்டைத் தனிப்பட்டு ஆராயமுடியாது,' என்கிறார்கள்(ஹாட்ஜ் & க்ரெஸ் 1988, 1).

குறியியலைத் தோற்றுவித்தவராக சசூர் புகழப்பட்டாலும் குறியியல் சசூரியத் தன்மையிலிருந்து பெரிதும் மாறிவிட்டது. தெரசா டி லாரெட்டிஸ் 1970ல் அமைப்பியல் குறியியலிலிருந்து வேறுபட்டுத் தொடங்கிய இயக்கத்தைப் பற்றிக் கூறுகிறார்:


கடந்த சுமார் பத்தாண்டுகளில் குறியியல் அதன் கோட்பாட்டுச் சக்கரங்களில் மாற்றத்தைக் கண்டிருக்கிறது:குறிகளின் அமைப்பை வரையறுப்பதில் மாற்றம்-அவற்றின் அடிப்படை அலகுகள், அவற்றின் ஒழுங்கமைப்படும் அமைப்பியல் நிலைகள்-அத்துடன் குறிகளையும் அவற்றின் பொருள்களையும் உருவாக்கும் மூலங்கள், அமைப்புகளும் விதிகளும் பயன்படுத்தப்படும் முறைமைகள் சமூக நடைமுறையில் மாறி, மீறி இருக்கின்றன.


குறியியல் 'உண்மை'யை புறவயமான இருப்பு இருக்கும் ஒன்றாக மனித விளக்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டதாகக் கருதாமல் இருக்க உதவுகிறது. உண்மை என்பது குறிகளின் அமைப்பு என்று கற்றுக்கொடுக்கிறது. உண்மை என்பது கட்டமைக்கப்பட்டது என்பதும் நாமும் மற்றவர்களும் சேர்ந்து பங்கெடுத்து அதைக் கட்டமைக்கிறோம் என்பதும் குறியியல் படிக்கையில் அறிந்துகொள்ளமுடிகிறது.

தகவல் அல்லது பொருள் என்பது உலகத்திலோ அல்லது நூல்களிலோ, கணினிகளிலோ அல்லது ஒலி-ஒளி தகவல்தொடர்பு சாதனங்களிலோ 'கட்டிவைக்கப்'பட்டதல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்ள குறியியல் உதவுகிறது. பொருள் என்பது நமக்கு 'கடத்தப்படுவது' அல்ல-நாம் அதை நம்மை அறியாமலேயே விதிகளுக்கும் மரபுகளுக்கும் உட்பட்டு படைக்க முனைகிறோம். அது போன்ற விதிகளைப் பற்றி விழிப்புணர்வு அடைவது உள்ளார்ந்த பரவசத்தையும் அறிவார்ந்த அதிகாரத்தையும் தருவதாகும்.

நாம் குறிகளாலான உலகத்தில் இருக்கிறோம் என்பதையும் நாம் எல்லாவற்றையும் குறிகள் மற்றும் விதிகள் மூலம் மட்டுமே அறிந்துகொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லாமல் இருக்கிறோம் என்பதையும் குறியியல் மூலம் தெரிந்துகொள்கிறோம். இந்தக் குறிகளும் விதிகளும் வெளிப்படையாக இருந்தாலும் அவற்றைக் 'கற்கும்' போது அவை உருமாற்றிக்கொள்கின்றன என்பதைக் குறியியலைப் படிப்பதன் மூலம் அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

காட்சிக் குறிகளால் அதிகம் சூழப்பட்ட உலகத்தில் வாழும் போது 'இயல்பான' குறிகள் கூட அவை தோற்றம் தருவது போன்றவையாக இல்லை என்பதை அறிந்துகொள்ள முடிகிறது. குறிகள் விளக்கமடையும் விதிகளை வெளிப்படுத்தும் போது 'இயல்பற்ற' குறிகளாக்கும் குறியியலின் மதிப்புமிக்க செயல்பாட்டை நிகழ்த்துகிறோம். உண்மைகளை விளக்கும் போது குறிகள் கருத்தாக்கச் செயல்பாட்டைச் செய்கின்றன.

குறிகளின் உண்மைகளைக் கட்டுடைக்கும் போதும் விளக்கும் போதும் யாருடைய உண்மைகள் வெளிப்படையாக இருக்கின்றன யாருடைய உண்மைகள் ஒடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பது வெளிப்படும். குறிகளைப் பற்றிய ஆய்வு என்பது உண்மையின் கட்டமைப்பையும் பராமரிப்பையும் ஆய்வதாகும். இது போன்ற துறையை மறுத்தல் நாம் இருக்கும் உலகத்தின் பொருள்களை மற்றவர்கள் கட்டுப்படுத்த விட்டுவிட வேண்டியதாகிவிடும்.



குறிகள்

பொருளை உருவாக்கும் வேட்கையால் கையாளப்படும் இனமாக நாம் இருக்கிறோம்:எல்லாவற்றுக்கும் மேலே நாம் பொருள் உருவாக்குபவர்களான மனித குறித்தலாக்கங்களாக இருக்கிறோம். நாம் 'குறிகளு'க்கான பொருளைத் தனிப்பட்ட முறையில் படைக்கிறோம் விளக்குகிறோம். உண்மையில், சார்ல்ஸ் சேண்டர்ஸ் பர்ஸைப் பொறுத்தவரை, 'நாம் குறிகளாகத்தான் சிந்திக்கிறோம் (பர்ஸ் 1931-58, 2.302) என்கிறார்.

சொற்கள், பிம்பங்கள், ஒலிகள், வாசனைகள், சுவைகள், பொருள்களின் செயல்பாடுகள் என்று பல வடிவங்களைக் குறிகள் எடுக்கின்றன. ஆனால் அவற்றிற்கு நாம் பொருளை முதலீடு செய்யும் போதுதான் அவைக் குறிகளாக மாறுகின்றன. 'எதுவுமே குறி என்று விளக்கப்படும் வரை குறி கிடையாது,' என்று பர்ஸ் அறிவிக்கிறார்(பர்ஸ் 1931-58, 2.172). எதுவுமே குறி என ஒருவர் விளக்கி ஏதோ ஒன்றுக்காகக் 'குறிக்கும்' போது-மற்ற ஏதோ ஒன்றாக அது நிற்கும் போது விளக்கப்படும் போது அது குறியாகிறது.

நாம் பொதுவாக பொருள்களை அதிகம் அறிந்த அவற்றின் மரபுகளோடு தொடர்புபடுத்தி நனவிலி நிலையில் குறிகளாக விளக்குகிறோம். இந்த வகையாகக் குறிகளின் பொருளாம்சம் மிக்கப் பயன்பாடுதான் குறியியலின் முதன்மையான கவனமாக இருக்கிறது. குறிகளைக் கட்டமைக்கும் இரண்டு முக்கிய மாதிரிகள், மொழியியலாளர் ஃபெர்டினாண்ட் டி சசூர் மற்றும் தத்துவவியலாளர் சார்ல்ஸ் சேண்டர்ஸ் பர்ஸ் கட்டமைத்தவையாகும். இவை பின்னர் விரிவாக விவாதிக்கப்படும்.

சசூர் 'இரட்டை' அல்லது இரண்டு பகுதிகளையுடைய குறியை அறிமுகம் செய்தார். அவர் குறி என்பதைப் பற்றிக் கீழ்க்கண்ட விளக்கத்தைத் தருகிறார்:
·         ஒரு 'குறிப்பான்'-குறி எடுக்கும் வடிவம்
·         ஒரு 'குறிப்பீடு'-குறி குறிக்கும் கருத்து
குறிப்பானும் குறிப்பீடும் ஒன்றிணைவதால் உருவாகும் முழுமையான விளைவு குறியாகும்(சசூர் 1983, 67; சசூர் 1974, 67). குறிப்பானுக்கும் குறிப்பீட்டுக்கும் இடையிலுள்ள உறவு 'குறித்தலாக்கம்' என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இது அம்புக்குறிகளால் விளக்கப்படுகிறது. இரு உறுப்புகளுக்கும் இடையில் இருக்கும் கோடு 'வரம்பு' என்றழைக்கப்படுகிறது.

மொழியியல் ரீதியாக ஓர் உதாரணத்தைச் சொல்வதென்றால், 'இழு' அல்லது 'தள்ளு' என்ற சொல்(கடைகளில் அல்லது வெளியிடங்களில் கதவுகளின் மேல் மீது எழுதப்பட்டிருக்கும் சொல்லை ஒருவர் பொருள் கொடுக்க விரும்பினால்) ஒரு குறியாகக் கீழ்க்கண்டபடி விளக்கப்படும்:
குறிப்பான்:'திற' 'இழு' என்ற சொல்
குறிப்பீடு:கதவு திறப்பதற்கும் மூடுவதற்கும் குறிப்பதற்கு எழுதப்பட்டக் கருத்தாக இருக்கிறது.

ஒரு குறிக்கு, குறிப்பானும் குறிப்பீடும் இருக்கவேண்டும். பொருளற்ற குறிப்பானும் அல்லது வடிவமற்ற குறிப்பீடும் இருக்கமுடியாது(சசூர் 1983, 101: சசூர் 1974 102-103). ஒரு குறிப்பானோடு குறிப்பிட்ட  குறிப்பீடு மட்டுமே இணைந்து ஏற்கத்தக்க குறியை உருவாக்கும். மேற்குறிப்பிட்ட 'திற' என்ற குறிப்பானுக்கு வேறு ஒரு குறிப்பீடு இருக்கலாம். அதனால் அது வேறு ஒரு குறியாக மாறிவிடுகிறது. உதாரணமாக ஒரு மின்தூக்கியில் ஒரு பொத்தானை அழுத்தினால்தான் கதவு திறக்கும் என்பதற்குப் பயன்படும் சொல்லாக அந்தக் குறி இருக்கலாம்.

இதே போல் பல குறிப்பான்கள் 'திற' என்ற கருத்தைக் குறிப்பவையாக இருக்கலாம். உதாரணமாக மூடப்பட்ட பெட்டியைத் திறக்க அதன் மீது எழுதப்பட்டிருக்கும் ஒரு சொல்லாக இருக்கலாம், ஒரு பெட்டியில் எந்த இடத்தில் திறக்கவேண்டும் என்பதைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம். ஒவ்வொரு இணைக்கும் வேறுபட்ட ஒரு குறி உருவாகிக்கொண்டே இருக்கும்.



இன்றைய காலகட்டத்தில், 'சசூரிய' மாதிரியை உட்கொண்டு உருவாக்கப்படும் குறி மாதிரி, சசூரை விட அதிகம் பொருளியல் சார்ந்ததாக உள்ளது. குறியின் குறிப்பான், பொருளியல்(அல்லது ஸ்தூலமானதாக) வடிவமாக உள்ளது-அது பார்க்கத்தக்கதாக, கேட்கத்தக்கதாக, தொட்டுணரத்தக்கதாக, நுகரத்தக்கதாக அல்லது சுவைக்கத்தக்கதாக உள்ளது. ஆனால் சசூருக்குக் குறிப்பானும் குறிப்பீடும் முழுமையாக 'உளவியல்' சார்ந்தவையாக இருந்தன(சசூர் 1983, 12, 14-15, 66; சசூர் 1974, 12, 15, 65-66). இரண்டுமே வடிவங்கள்தான் சாரங்களல்ல.
மொழியியல் குறி, ஒரு பொருளுக்கும் அதன் பெயருக்கும் இடையிலுள்ள இணைப்பு அல்ல, மாறாக ஒரு கருத்துக்கும் அதன் ஒலிக்கும் பாங்கிற்கும் இடையிலுள்ள இணைப்பாகும். ஒலிக்கும் பாங்கு வெறும் ஒலி அல்ல; உடலியல் சார்ந்து வரும் ஒலியாக இருப்பது அல்ல. ஒலியைக் கேட்பவரின் புலன்கள் தரும் நிரூபணத்தால் உருவாகும் உளவியல் கருத்துப்பதிவாகும். இந்த ஒலிப் பாங்கை 'பொருளியல்' உறுப்பாகக் கருதுவதற்குக் காரணம் அது நமது கேட்கும் திறனின் பிரதிபலிப்பாக இருப்பதால்தான். இந்த மற்றொரு உறுப்பு பொதுவாக, புலனாகாதத் தன்மை கொண்டது:அதுதான் கருத்து(சசூர் 1983, 66; சசூர் 1974,66).
சசூர் மொழியியல் குறி(சொல் என்று குறிப்பிடலாம்) மீது அதிகக் கவனம் செலுத்தினார். மேலும் அவர் வாய்மொழிச் சொல்லை முக்கியத்துவப்படுத்தி கூறியது, 'ஒலி மையம்' என்று குறிப்பிடும் தனிப்பட்ட ஒலி பிம்பம் (ஒலிப் பாங்கு) என்பதாகும். அதனால் எழுத்து முறையில் இருப்பதைத் தனிப்பட்டதாக இரண்டாம் நிலையில் பிற குறியியல் அமைப்புடன் ஒப்பிடத்தக்கதாகக் கூறுகிறார்(சசூர் 1983, 15, 24-25, 117; சசூர் 1974, 15, 16, 23-24, 119).

எழுத்துக் குறிகளின் அமைப்பைப் பொறுத்தவரையில்(தனிப்பட்டது), ஓர் எழுத்துக்குறிய குறிப்பான் மொழியின் அடிப்படை குறி அமைப்பின் ஒலியைக் குறிக்கிறது.(இதனால் எழுதப்பட்டச் சொல்லும் ஒலியாகவே கருதப்படும் அது தனிப்பட்ட கருத்து அல்ல). அதனால் சசூரைப் பொறுத்தவரை, எழுத்து பேச்சைக் குறிப்பதால் குறிப்பானும் குறிப்பீடும் அதன் அடிப்படையிலேயே அமையும். சசூரின் மாதிரியை ஏற்ற அவருக்குப் பின் வந்த கோட்பாட்டாளார்கள் மொழியியல் குறிகளை, பேச்சாகவோ அல்லது எழுத்தாகவோ குறிப்பதை ஏற்றுக் கொண்டனர். சசூருக்குப் பின்னான குறியின் 'புதிய பொருளியல்சார்' தன்மையைப் பற்றி பின்னர் விளக்கப்படும்.



சசூரிய மாதிரியை ஏற்பவர்கள் குறிப்பீட்டைப் பொறுத்தவரை, அதை இன்னும் உளக்கட்டமைப்பாகவே கருதுகிறார்கள், ஆனாலும் பெரும்பாலான சமயங்களில் அவர்கள் அதை உலகத்தின் பொருள்களை மறைமுகமாக சுட்டும் ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள். சசூர் கூறும் குறியின் மூல மாதிரி 'சுட்டுதலைக் குறிக்கும்': உலகத்தில் இருக்கும் பொருள்களைச் சுட்டாமல் உள்ளதாகும். அவரது குறிப்பீடு நேரடியாக ஒரு சுட்டும் பொருளைக் குறிப்பதாகக் கொள்ளாமல் உளவியல் கருத்தாகக் கொள்ளப்படுகிறது-பொருள் அல்ல பொருள் பற்றிய கருத்து. சிலர் சசூர் கூறும் குறியின் மாதிரி ஏன் ஒரு பொருளைக் குறிக்காமல் கருத்தைக் குறிக்கிறது என்று நினைக்கிறார்கள். சுஜேன் லேங்கர் அவதானித்த ஒரு கருத்து(சசூரிய கோட்பாட்டைக் குறிப்பதல்ல) இங்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும். தற்கால விமர்சகர்கள் பலரைப் போல் லேங்கர் 'குறியீடு' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார், (இதை சசூர் தவிர்த்திருக்கிறார்):'குறியீடுகள் தாங்கள் குறிக்கும் பொருகள்களுக்கு மாற்றாக வருபவை அல்ல மாறாக பொருள்களைப் பற்றிய கருத்தாக்கத்திற்கான கருவிகள்..பொருள்களைப் பற்றிப் பேசுகையில் அவற்றின் கருத்தாங்கங்கள்தான் இங்குக் குறிப்பிடப்படுகின்றன...அந்தப் பொருள்களே அல்ல;கருத்தாக்கங்களைத்தான் குறியீடுகள் நேரடியாகக் குறிப்பிடுகின்றன அந்தப் பொருள்களை அல்ல. கருத்தாக்கங்களைக் குறித்த பாங்கு என்பதைத்தான் சொற்கள் தூண்டுகின்றன; அதுதான் சிந்தனை என்ற அடிப்படைச் செயல்பாடு.' அவர் மேலும் கூறுகிறார், 'நான் 'நெப்போலியன்' என்று கூறினால் ஐரோப்பாவை வென்றெடுத்த ஒரு பேரரசனனாக நான் அறிமுகப்படுத்தினேன் என்று நீங்கள் தலைவணங்குவதில்லை மாறாக அந்த அரசனைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறீர்கள்.'(லேங்கர் 1951, 61).

எனவே சசூரைப் பொறுத்தவரை மொழியியல் குறி என்பது முழுமையாக பொருளியல் பண்பற்றது-இருந்தாலும் அதை அவர் 'அரூபம்' என்று குறிப்பிட விரும்பவில்லை(சசூர் 1983, 15; சசூர் 1974, 15). சசூர் கூறும் குறியின் பொருளியலற்ற அம்சமானது வெகுமக்கள் சார்ந்த விளக்கங்களில் புறந்தள்ளப்படுகிறது. இந்தக் கருத்து வினோதமாக இருந்தால் சொற்களுக்கு மதிப்பில்லை என்பதை நினைவில் கொள்ளவேண்டும்-அதாவது அவற்றின் சுயமதிப்பு. ஒரு நாணயத்தில் அதன் உலோகம் அதன் மதிப்பை நிர்ணயிக்கவில்லை என சசூர் குறிப்பிடுவது நினைவுகூறத்தக்கது(சசூர் 1983, 117, சசூர் 1974, 118). இதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன. மேலும், பொருளியலற்ற அம்சத்துடன் இருப்பதால் மொழியானது அசாதாரணமான கட்டுப்பட்ட ஊடகமாக இருப்பதுடன் சொற்கள் எப்போதும் பொருளைத் தர ஆயத்தமாக இருப்பவையாக உள்ளன. இத்துடன், குறியின் பொருளியல் அம்சத்தைப் பற்றிய மறுமதிப்பீடு குறித்து ஒரு கோட்பாட்டு ரீதியான விவாதம் உருவாக்கப்படக்கூடும். இது பற்றி பிறகு பார்க்கலாம்.


குறிப்பான் மற்றும் குறிப்பீடு என்ற சொற்களின் தேர்வு மூலம் 'ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றைப் பிரித்துக் காட்டும் வேறுபாட்டை'ச் சுட்டிக்காட்ட முடிகிறது என சசூர் குறிப்பிட்டார்(சசூர் 1983,67; சசூர் 1974, 67). இத்துடனும், குறியின் வரைபடத்தில் இருக்கும் கிடைக்கோட்டுடனும், சசூர் ஒலியும் சிந்தனையும்(அல்லது குறிப்பானும் குறிப்பீடும்) ஒரு தாளின் இரு பக்கங்கள் போல் பிரிக்க முடியாதவை என்று சசூர் வலியறுத்தினார்(சசூர் 1983, 111; சசூர் 1974, 113). அவை மூளையில் 'நெருங்கிய தொடர்பை' 'ஒரு தொடர்புச் சங்கிலிபோல்' கொண்டிருக்கின்றன-'ஒன்று மற்றொன்றைத் தூண்டுவதாக' உள்ளன என்றார்(சசூர் 1983, 66; சசூர் 1974, 66).

இந்தக் கூறுகள் முழுமையாகச் சுதந்திரமானவை என்றும் ஒன்று மற்றொன்றுக்கு முந்தி இருப்பதில்லை என்றும் சசூர் விளக்குகிறார்(சில்வர்மேன் 1983, 103). வாய்மொழிப் பேச்சில் ஒரு குறி உணர்வற்ற ஒலியாகவோ அல்லது ஒலியற்ற உணர்வாகவோ இருக்கமுடியாது. அவர் இரு அம்புக்குறிகளை அவற்றின் பரிமாற்றத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தினார். வரம்பும் எதிர் அம்பும் குறிப்பானும் குறிப்பீடும் ஆய்வு நோக்கங்களில் தெளிவாக விளக்கப்படுவதைக் குறிக்கின்றன.

பின் அமைப்பியல் கோட்பாட்டாளர்கள் சசூரிய குறி மாதிரியில் உள்ள கிடைக்கோடான வரம்பைத் தெளிவான பிளவாக-குறிப்பானுக்கும் குறிப்பீட்டுக்கும் இடையிலுள்ள பிளவாகக் காட்டுவதாக விமர்சித்தார்கள்; அவர்கள் அதை மங்க வைத்து அல்லது அழித்து குறி அல்லது அமைப்பியல் உறவின் புதிய வடிவத்தை உருவாக்க விரும்பினார்கள். சில கோட்பாட்டாளர்கள், 'குறிப்பான் எப்போதும் குறிப்பீட்டிலிருந்து தனித்திருக்கும்...அது தனக்குரிய சுயச்சார்பைக் கொண்டிருக்கிறது' என்றும் விவாதித்தார்கள்(லெக்ட், 1994, 68), இந்தக் குறிப்பு குறியின் இடுகுறித் தன்மை பற்றியதாக இருக்கிறது. அதைப் பின்னர் விவாதிக்கலாம்.

பொதுப்புத்தியின் படி குறிப்பீடு முன்பே இருப்பது போலவும் குறிப்பானுக்கு முன்பே இருப்பது போலவும் தோன்றுகிறது:'உணர்வை பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும்,' என்றார் லூயிஸ் கரோல், 'ஒலிகள் தங்களைத் தாங்களே கவனித்துக்கொள்ளும்(ஆலிஸின் விந்தை உலகத்தில் சாதனைகள், இயல் 9) என்றும் கூறுகிறார். இருந்தாலும், சசூருக்குப் பிந்தைய கோட்பாட்டாளார்கள் குறிப்பானுக்கு உள்ளார்ந்த முக்கியத்துவம் தரும் மாதிரியாக சசூரின் மாதிரியைப் பார்த்தது பொதுபுத்தியின் நிலைப்பாட்டுக்கு நேரெதிராக இருந்தது.

லூயி ஹெல்ம்ஸ்லெவ், 'வெளிப்பாடு' மற்றும் 'உள்ளடக்கம்' என்ற சொற்களைக் குறிப்பானுக்கும் குறிப்பீட்டுக்கும் முறையே பயன்படுத்தினார்(ஹெல்ம்ஸ்லெவ் 1961, 47எஃப்எஃப்). குறிப்பானுக்கும் குறிப்பீட்டுக்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாடு சில சமயங்களில் 'வடிவம் மற்றும் உள்ளடக்கம்' என்ற பிரபலமான இரட்டையுடன் இணையாக்கப்படும். அது போன்ற கட்டமைப்பில் குறியின் வடிவமாகக் குறிப்பானும் உள்ளடக்கமாகக் குறிப்பீடும் பார்க்கப்படுகிறது.

இருந்தாலும், வடிவம் என்பதற்குரிய உருவகமான 'பாத்திரம்' என்பது சிக்கலைத் தரும், ஏனெனில் பொருள் என்பதற்கு நிகராக உள்ளடக்கம் இருப்பதால் அதனை ஆதரிப்பதாக இருக்கும். இது 'விளக்கம் தருவதற்கு முனைந்தச் செயல்பாடிலில்லாமல்' பொருளைப் 'பிரித்தறிய' உதவும் என்றும் அதனால் வடிவம் பொருளாம்சம் தருவதல்ல என்றும் அர்த்தம் கொள்ளப்படக்கூடும்(சாண்ட்லர் 1995 104-6). 
முறையான, பொதுவான, அரூபமான அமைப்பின் பகுதியாக உள்ளதில் பொருள் கொடுப்பவையாகக் குறிகள் இருப்பதாக சசூர் விவாதிக்கிறார். பொருள் கொள்ளுதல் குறித்த அவரது கருத்தாக்கம் குறித்தலாக்கத்தைவிட முழுமையாக அமைப்பாக்கம் மற்றும் உறவாக்கம் சார்ந்தது:பொருள்களுக்குக்(குறிகளின் பொருளானது அவற்றிற்கிடையே உள்ள உறவின் அமைப்பிலிருந்துதான் பெறப்படுகிறது மாறாக குறிப்பான்களின் உள்ளார்ந்த அம்சங்களிலிருந்தோ அல்லது ஸ்தூலமான பொருள்களிலிருந்தோ அல்ல) கொடுப்பதைவிட உறவுகளுக்குத்தான் அதிக முக்கியத்துவமும் கொடுத்தார். சசூர் குறிகளை 'சாராம்சம்' அல்லது உள்ளார்ந்த இயல்பின் அடிப்படையில் விளக்கவில்லை. சசூரைப் பொறுத்தவரை, குறிகள் ஒன்றையொன்று குறிப்பிடுகின்றன. மொழி அமைப்புக்குள் 'எல்லாமே உறவுகளின் மீது சார்ந்திருக்கிறது'(சசூர் 1983, 121; சசூர்  1974, 122).

எந்த ஒரு குறியும் சுயமான பொருளைத் தருவதில்லை மாறாக மற்ற குறிகளுடனான உறவின் மூலம்தான் பொருளைத் தருகிறது. குறிப்பானும் குறிப்பீடும் முழுமையாக உறவுநிலை மையங்கள்(சசூர் 1983 118; சசூர் 1974, 120). இந்தக் கருத்து புரிந்துகொள்வதற்கு சிரமமானது ஏனெனில் உதாரணமாக ஒரு தனிப்பட்ட சொல்லான 'மரம்' என்ற சொல் நமக்கு ஒரு பொருளைத் தருகிறது, ஆனால் அது பயன்படுத்தப்படும் சூழலில் உள்ள மற்ற சொற்களோடு உள்ள உறவின் அடிப்படையில்தான் அதன் பொருள் விளக்கம் பெறுகிறது.

ஒரு தனிப்பட்ட குறி, குறிப்பான் மற்றும் குறிப்பீடுடன் 'செங்குத்தான' தொடர்பு கொண்டிருப்பதோடு(இரண்டு அமைப்பியல் 'தளங்கள்') குறிகளுக்கு இடையிலுள்ள உறவு என்பது வலியுறுத்தப்படுவதால் அது இரு தளங்களைப் பற்றி விளக்குகிறது-அதாவது குறிப்பான் மற்றும் குறிப்பீடு என்பதாக. பின்னர், லூயி ஹெல்ம்ஸ்லாவ் இந்தத் தளங்களை 'வெளிப்பாடு' என்றும் 'உள்ளடக்கம்' என்றும் குறிப்பிடுகிறார்(ஹெல்ம்ஸ்லாவ் 1961, 60).

சசூர் ஒலி மற்றும் சிந்தனையை இரு வேறுபட்ட ஆனால் உறவுள்ள தளங்களாகக் குறிப்பிடுகிறார். 'மொழி என்பதைப் பல உட்பிரிவுகளாக பதிவு செய்யப்படுவதில் தெளிவற்ற, உருவமற்ற சிந்தனை(அ) என்ற ஒரு தளமாகவும் அதற்கு சமமான அம்சங்களற்ற ஒலி(ஆ) மற்றொரு தளமாகவும் நாம் கற்பனை செய்யமுடியும்' என்கிறார்(சசூர் 1983, 110-111; சசூர் 1974, 112).



இந்தப் பதிவில் இணைக்கப்பட்டிருக்கும் படத்தில் இருப்பது போல குறிகளில் காணப்படும் இந்த இரண்டு தளங்களின் தொடர்களுக்கு இடையிலான இடுகுறி பிளவு, புள்ளியிட்ட செங்குத்துக் கோடுகளாலும் அலை போன்ற(இணை கோடுகளாக அல்ல) விளிம்புகளால் 'தெளிவற்ற' திரள்களாலும் குறிப்பிடுவது 'இயல்பான' இணக்கம் அவைகளுக்கு இடையே இல்லை என்பதையே. இந்த இரண்டு தளங்களுக்கு இடையேயுள்ள இணக்கமற்ற நெருக்கமற்ற பொருத்தம் அவைகளின் சுயச்சார்புள்ள உறவை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. சசூர் 'உண்மை' என்பதைப் பற்றி நேரடியாகக் குறிப்பிடாமல் இருப்பதில் கவனமெடுக்கிறார். ப்ரெடரிக் ஜேம்சன் சசூரின் இந்த அமைப்பைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார். 'தனிப்பட்ட சொல்லோ அல்லது வாசகமோ இயல் உலகின் பொருளையோ அல்லது நிகழ்வையோ 'குறிக்க' அல்லது அவற்றிற்குப் பதிலாக நிற்க உதவுகின்றன என்று கொள்வதை விட குறிகளின் முழுமையான அமைப்பு, மொழிக்கிடங்கின் முழுமையான அமைப்பு, உண்மைக்கு இணையாக இருக்கிறது; அதாவது மொழி அமைப்பின் முழுமையாக இருக்கிறது, வேறு வகையில் சொன்னால், உண்மை உலகில் எத்தகைய ஒழுங்கான அமைப்புகள் உள்ளனவோ அவற்றிற்கு இணையாக இருக்கிறது, அதனால் நம்முடைய புரிதல் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றுக்குச் செல்வதற்குப் பதில் ஒரு முழுமையிலிருந்து அல்லது பகுதியிலும் முழுமையைப் பார்ப்பதிலிருந்து மற்றொன்றுக்குச் செல்கிறது(ஜேம்சன் 1972, 32-33).

குறியின் 'மதிப்பாக' சசூர் குறிப்பிடுவது அமைப்புக்குள் உள்ள மற்ற குறிகளுடன் இருக்கும் உறவு பற்றியதாகும்-ஒரு குறி இந்தச் சூழலிலிருந்து தனிப்பட்டு 'அறுதி'யான மதிப்பைக் கொண்டிருப்பதில்லை(சசூர் 1983, 80, சசூர் 1974, 80). சசூர் இதை செஸ் விளையாட்டை ஒப்புமைப்படுத்தி விளக்குகிறார். அதில் செஸ் கட்டங்களில் இருக்கும் வரைதான் எந்த ஒரு காயும் மதிப்பைப் பெறுவதை அவர் ஒப்பிடுகிறார்(சசூர் 1983, 88; சசூர் 1974, 88). குறி அதன் உறுப்புகளின் கூட்டுத் தொகையை விட அதிகமானது. குறித்தலாக்கம்-அதாவது அது குறிப்பது-தெளிவாக அதன் இரு உறுப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது, குறியின் மதிப்பு அமைப்புக்குள் மற்ற குறிகளுடன் அது கொண்டிருக்கும் உறவைப் பொறுத்தே முழுமையாகத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது(சசூர் 1983 112-113, சசூர் 1974 114).


மதிப்பு என்பதன் கருத்து...குறியை ஒலிக்கும் கருத்துக்கும் இடையிலுள்ள கூட்டிணைப்புக்கு மேல் எதுவும் இல்லை எனக் கருதும் பிழைதான். இதனால் குறியை அது சார்ந்திருக்கும் அமைப்பிலிருந்து விலக்குவதைத் தவிர வேறெதுவுமில்லை. தனிப்பட்ட குறிகளைக் கொண்டு ஒரு தொடக்கம் செய்வதாகக் கொண்டு அவற்றை ஒன்றிணைத்து அமைப்பு கட்டமைக்கப்படலாம். மாறாக, அமைப்புதான் முழுமையான தொடக்கப்புள்ளியாகவும், அதிலிருந்து ஆய்வுச் செயல்பாட்டின் மூலம் அதன் உறுப்புகளை அடையாளப்படுத்துவது சாத்தியம்(சசூர் 1983, 112, சசூர் 1974, 1974, 113).
உதாரணமாக குறித்தலாக்கத்திற்கும் மதிப்புக்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாடு பற்றி சசூர், 'பிரெஞ்சு மொழியில் 'மூட்டன்' (ஆடு) என்பதற்கு ஆங்கிலத்தில் வழங்கப்படும் 'ஷீப்' என்ற சொல் அதே பொருளைக் கொடுக்கலாம்; ஆனால் அதே மதிப்பைக் கொண்டதாக இருக்காது. இதற்குப் பல காரணங்கள் உள்ளன, ஆனால் குறிப்பாக ஆங்கிலத்தில் இந்த விலங்கின் கறிக்கு, சமைத்துப் பறிமாறப்படும்போது 'ஷீப்' என்றில்லாமல் 'மட்டன்' என்று வழங்கப்படுகிறது. 'ஷீப்' என்ற சொல்லுக்கும் 'மூட்டன்' என்ற சொல்லுக்கும் இடையிலுள்ள மதிப்பின் வேறுபாடு எதில் இருக்கிறது என்றால் ஆங்கிலத்தில் அதன் கறிக்கு வேறு சொல்லான 'மட்டன்' என்று வழங்கப்படுகிறது ஆனால் பிரெஞ்சில் 'மூட்டன்' என்ற சொல்லே விலங்கையும் அதன் கறியையும் குறிக்கிறது' என்கிறார்(சசூர் 1983 114, சசூர் 1974, 115-116).

சசூரின் பொருளாம்சம் குறித்த உறவு பற்றிய கருத்து குறிப்பாக வேறுபாட்டின் அடிப்படையிலானது:அவர் குறிகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை வலியுறுத்தினார். மொழி என்பது அவரைப் பொறுத்தவரை வேறுபாடுகள் மற்றும் மாறுபாடுகள் கொண்ட அமைப்பாகும். 'மொழியில் மற்ற எல்லா குறியியல் அமைப்புகளில் உள்ளது போலவே, குறியை எது வேறுபடுத்துகிறதோ அதுவே அதை கட்டமைக்கவும் செய்கிறது'(சசூர் 1983, 119; சசூர் 1974, 121).






   
  
















No comments:

குறியியல்-ஓர் அறிமுகம்:டேனியல் சேன்ட்லர்(மொழிபெயர்ப்பு)

குறியியில் பற்றிய ஓர் அறிமுகம் தேவைப்படுபவர்களுக்காக இந்த அறிமுகத்தை டேனியல் சேன்ட்லர் எழுதியிருக்கிறார். அந்த நூலை இங்கு மொழிபெயர்த்துத் த...